گزارشی از اقدامات انسان دوستانه تیم‌های لیگ جزیره

فوتبال زیر سایه خیریه

وقتی گفته می‌شود فوتبال پدیده‌ای صرفا ورزشی نیست، جنبه‌های مختلفی همچون اجتماعی، فرهنگی و مسائل روز را نیز در بر می‌گیرد. همین خصیصه و ویژگی منحصربفرد است که موجب شده از دور افتاده‌ترین روستاها و مناطق محروم در قاره آفریقا گرفته تا شهرهای مدرن و پیشرفته، دوستدارانی از این ورزش محبوب ساعتی از هفته را پای تلویزیون یا روی سکوهای ورزشگاه‌ها نشسته و به شعبده شکل گرفته درون مستطیل سبز چشم بدوزند. بر همین اساس، تاکید بر مسؤولیت‌های اجتماعی و انجام اقدامات انساندوستانه در خارج از زمین به بخشی جدانشدنی از باشگاه‌های فوتبال در نقاط مختلف و به خصوص اروپا تبدیل شده است. در ادامه به نمونه‌ای از این اقدامات در برخی از باشگاه‌های لیگ برتر انگلیس اشاره می‌شود.
کد خبر: ۱۱۶۶۰۷۱

بستری برای بازگشت به زندگی

والدین کالوم گاید تا چند سال پیش نمی‌دانستند مشکل پسر نوجوان‌شان را چطور حل کنند و تمام راه‌ها مقابل خود را بسته می‌دیدند. معلمان و مدیران مدارس به این خانواده اهل جنوب ولز گفته بوند که کالوم به هیچ وجه به حرف دیگران گوش نمی‌دهد و معلمان ساعاتی زیادی در طول روز را با او سر و کله می‌زدند. همین مساله زمینه‌ساز اخراج او از مدرسه شد. بعدها معاینات پزشکی مشخص کرد که کالوم به نوعی از اوتیسم دچار شده است. اما موسسه خیریه وابسته به باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، امید و نشاط را به زندگی این نوجوان 12 ساله باز گرداند.

این موسسه کلاس‌های فوتبال رایگان برگزار می‌کند و مربیان سعی می‌کنند در این جلسات علاوه بر یاد دادن فوتبال، به کودکان و نوجوانانی که چنین مشکلاتی دارند انگیزه و توان بیشتری برای زندگی بدهند. این جلسات معمولا در مکان‌هایی برگزار می‌شد که افراد کمی برای دیدن فوتبال می‌رفتند و همین مساله باعث آزادی عمل و راحتی بیشتر بچه‌ها بود. بنا به گفته والدینش، کالوم حالا نه تنها به خوبی فوتبال بازی می‌کند، بلکه اعتماد به نفسش هم بیشتر شده و راحت‌تر می‌تواند با هم سن و سالانش ارتباط برقرار می‌کند. خودش هم می‌گوید فوتبال کمکش کرده تا زندگی شادتری داشته باشد و با امید بیشتری هر روز زندگی می‌کند.

تحقق رویاها

«زمانی که کودک بودم، با خانواده‌ام به تماشای فوتبال می‌نشستم و به آنها می‌گفتم یک روز برای تیم ملی کشورم فوتبال بازی می‌کنم. اما بعدها پزشکان به من گفتند که می‌توانم برای تیم فوتبال فلج مغزی بازی کنم.» این حرف‌های حمیدو گای 14 ساله است که از سال پیش توانست مسیر رسیدن به رویاهایش را پیدا کند. او بعد از جستجویی ساده متوجه شد که باشگاه فوتبال واتفورد چنین بخشی را در اختیار افراد قرار می‌دهد. از اکتبر سال گذشته او توانست در تیم واتفورد شروع به بازی کند و حالا پیشرفت فوق‌العاده‌ای هم در این زمینه داشته است. بن سیمز، مربی تیم واتفورد در مورد گای می‌گوید: او می‌خواهد با فوتبال بازی کردن بهترین فرد برای خانواده و دوستانش باشد. او حالا فوتبال را به بخش مهمی از زندگی‌اش تبدیل کرده و توانسته از این طریق اشتیاق و اعتماد به نفسش را هم بالا ببرد. در واقع گای بخشی از برنامه‌ای است که از سال 2016 آغاز شده است. موسسه افراد ناتوان ذهنی کار خود را حدود دو سال پیش آغاز کرد و در این مدت بیش از 25 هزار نفر در برنامه‌های ورزشی این سازمان شرکت کرده‌اند.

جایی برای بی‌خانمان‌ها

محمد وقتی کشورش سوریه را ترک کرد و در اردوگاه آوارگان زاتاری در مرز اردن ساکن شد، تصور می‌کرد نهایت ده روز در چنین وضعیتی زندگی می‌کند. اما حالا محمد هفت سال از زندگی‌‌اش را در این اردوگاه گذرانده و نوجوانی 16 ساله شده است. او در تمام این سال‌ها برای فراموش کردن مشکلات و ناراحتی‌های روزمره، با هم‌سن و سالانش در زمین‌های خاکی این اردوگاه فوتبال بازی می‌کرد. حالا باشگاه آرسنال با کمک بنیاد خیریه « Save The Children » زمین‌های فوتبالی در این اردوگاه ساخته است. پر مرته ساکر، کاپیتان سابق آرسنال و مربی فعلی آکادمی توپچی‌ها چند ماه پیش به زاتاری رفت و با افرادی همچون محمد دیدار داشت.

هدف سفر مرته ساکر آغاز طرحی به نام «مربیگری برای زندگی» است که قصد دارد در کنار تاکتیک‌های فوتبالی، مواردی همچون کنترل احساسات، برقراری ارتباط با دیگران، تصمیم‌گیری صحیح و مدیریت خشم را به این کودکان و نوجوانان آموزش بدهد. آرسنال به‌دنبال این است که تا سه سال آینده 4500 نوجوان در این برنامه تحت‌پوشش قرار گیرند.

حسین خلیلی

ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها