جشنواره خوب هم داریم

‌هر سال جشنواره‌های زیادی برگزار می‌شود، جشنواره‌های کوچک و بزرگی که هر یک می‌توانند در پویایی فضای هنری جامعه نقشی را ایفا کنند. این سال‌ها اما بیشتر جشنواره‌ها نتوانسته اند مسیری را که باید طی کنند و بیشتر درگیر روزمرگی شده‌اند. جشنواره‌های دولتی هر کدام به یک شکل با انتقادات و حواشی روبه‌رو شده‌اند و جشنواره‌های خصوصی هم از این حاشیه‌ها جان به در نبرده‌اند. البته حواشی را می‌توان پای اصلی جشنواره‌ها دانست، اما همین حواشی اگر بر متن غلبه کنند، می‌توانند رویداد را از کارکرد اصلی‌اش دور کرده و از تاثیرگذاری‌اش بکاهند.

بسیاری هم طی این سال‌ها مطرح کرده‌اند که وجود اغلب این جشنواره‌ها ضروری نیست و وقتی نتیجه چندان مثبتی ندارند، بهتر است تعطیل شوند. اما واقعیت ماجرا این است که تعطیلی نمی‌تواند هیچ کمکی به این جریان بکند و باید نمونه‌های موفق یا کمتر دچار حاشیه شده را بررسی کرد و در این مسیر بازنگری کرد.

در عرصه شعر هم از گذشته جشنواره‌هایی برگزار می‌شده و این روند هنوز هم ادامه دارد. روز جمعه یکی از جشنواره‌های شعر به کار خود پایان داد، جشنواره‌ای که هر چند در گام‌های ابتدایی خود به سر می‌برد، اما تا این مرحله توانسته محمل خوبی برای شناسایی استعدادهایی از سراسر ایران باشد و شاعران پایتخت‌نشین و غیرپایتخت نشین را در یک رویداد دور هم جمع کند. این جشنواره که شعر نیاوران نام دارد و از سوی بنیاد آفرینش‌های ادبی و هنری نیاوران برگزار می‌شود، چهارمین دوره خود را هم پشت سر گذاشت. تا اینجای کار در جشنواره همه چیز شفاف پیش رفته و حاشیه‌ای پیش نیامده است.

این جشنواره را تیمی حرفه‌ای برگزار می‌کند که همه از شاعران و چهره‌های شناخته شده این عرصه هستند. سیدعباس سجادی مدیر بنیاد، محمد سلمانی دبیر جشنواره و شاعر پیشکسوت و امید صباغ نو شاعر و مدیر ادبی فرهنگسرای نیاوران خود از بی‌حاشیه‌های عالم شعر و ترانه هستند که اتفاق خوبی را رقم می‌زنند. در ترکیب هیات داوران جشنواره هم از چهره‌های حرفه‌ای و بی‌حاشیه دعوت به‌کار شده است، چهره‌هایی که طبعا استقلال رای خود را از هر چیزی بالاتر می‌دانند و می‌توانند با حضورشان جشنواره‌ای مستقل را رقم بزنند که این خود اتفاق مهمی برای برگزاری اصولی یک جشنواره است.

جشنواره شعر نیاوران که از این دوره حمایت معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را هم با خود داشت، در صورت ادامه این مسیر می‌تواند به یکی از رویدادهای برجسته شعری کشور تبدیل شود. باید امیدوار بود این جشنواره در گام‌های بعدی خود هم بتواند اتفاقات خوب این چهار دوره را تکرار کند و به سرنوشت دیگر جشنواره‌ها دچار نشود.

زینب مرتضایی فرد

روزنامه نگار