نوشاد عالمیان: این برنز خیلی چسبید

مدالی که گرفتی خیلی چسبید. رنگش برنز بود اما ارزش طلا داشت.

به خودم هم خیلی چسبید. خدا را شکر می‌کنم که این اتفاق پس از سال‌ها افتاد. خدا را شکر می‌کنم که زحمات خودم، پدرم، مربیانم و . . . . هدر نرفت.

نمی شد به مدال نقره یا. . . .

خیلی سخت بود. من تلاشم را کردم اما بهترین پینگ‌پنگ بازان جهان، چینی و آسیای شرقی هستند. با این حال خدا را شکر می‌کنم که پس از سالها برای ایران مدال گرفتم.

نوشاد، ۲۰ سال پیش وقتی از پارکینگ خانه تان شروع کردی کمتر کسی فکرش را می‌کرد امروز این اتفاق رقم بخورد؟

بیش از ۲۰ سال سختی در پارکینگ خانه‌مان. امکانات نداشتیم، پدرم سختی‌های زیادی کشید تا به اینجا رسیدیم. دستانش را می‌بوسم.

برنامه‌ات برای آینده چیست؟

فعلا این‌قدر خسته‌ام که برسیم ایران فقط باید استراحت کنم. اما کار هنوز تمام نشده است. باید به فکر پیشرفت باشم.

المپیک و . . . .

ان‌شاءا.... ما هدف‌های بزرگی داریم که امیدوارم همه آنها یکی یکی اتفاق بیفتد.

مرتضی رضایی

ورزش