اشتباه غرب در پرونده هسته ای ایران

محمود محمدی ، رئیس کمیته روابط خارجی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در سفر اخیر خود به بلژیک ، در راس هیاتی از نمایندگان مجلس با اعضای گروه پارلمانی اروپا در بلژیک دیدار و گفتگو کرد.

کد خبر: ۱۱۵۷۹۷

این دیدار بنا به دعوت هیات روابط پارلمانی اروپا با جمهوری اسلامی ایران در چارچوب برنامه ها برای گفتگوهای همه جانبه با پارلمان اروپا صورت گرفت. محمدی خود در تشریح دستاوردهای این سفر گفت: در دیدارهایی که با مسوولان پارلمانی اروپا صورت گرفت ، درخصوص مسائل عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی ، حقوق بشر، پرونده هسته ای و قاچاق مواد مخدر بحث و تبادل نظر شد. مسائل خاورمیانه ، ثبات و امنیت در منطقه و همکاری های فعال تجاری ، سیاسی و اقتصادی از دیگر موضوعات مورد بحث در این دیدار بود. این دیدار بخصوص با توجه به این که ظرف 2سال گذشته برای نخستین بار صورت می گرفت ، برای رفع ابهامات و تعمیق همکاری های مثبت و چندجانبه از اهمیت بالایی برخوردار بود.خانم آنگلیکابر، مسوول هیات مذاکره کننده اتحادیه اروپایی با ایران ، درباره مسائل هسته ای ایران در مصاحبه رادیو آلمانی به ارزیابی این دیدار پرداخته است. مشروح این مصاحبه را بخوانید.

خانم آنگلیکابر، شما در بروکسل ، میزبان یک هیات پارلمانی از ایران بودید. بفرمایید که چه موضوعاتی در این دیدار مورد بحث قرار گرفت؛

ما در پارلمان اروپا میزبان 4 همکار از مجلس ایران بودیم. به مدت 4 ساعت با این همکاران ایرانی درباره مسائل مختلف بحث و تبادل نظر کردیم. همکاری های اقتصادی ، برنامه هسته ای و استفاده صلح آمیز از فناوری هسته ای ، تامین انرژی و نیز پدیده تروریسم بین المللی از جمله موضوعات مطرح شده در این ملاقات بودند.

آیا در تمام این زمینه ها اتفاق نظر بین شما و نمایندگان مجلس ایران وجود داشت؛

شکی نیست که در این مباحثات ، برخی اختلاف برداشت ها و دیدگاه ها روشن شد. اما باید اذعان کنم که این گفتگوها بدون هرگونه پیشداوری صورت گرفت و گفتگوهای خوب و مفیدی بود. دیگر نمایندگان پارلمان اروپا که در این مذاکرات شرکت داشتند نیز این گفتگوها را مثبت و سازنده ارزیابی کردند. در مجموع ، ما به مدت 3 روز با هیات ایرانی ملاقات داشتیم.

خانم بر، شما اشاره فرمودید که مساله هسته ای نیز یکی از موضوعات مورد بحث با هیات پارلمانی ایران بود. این مساله همچنین یکی از موضوعات مهم در سطح بین المللی است. بفرمایید چرا این مساله اینقدر تداوم یافته و چرا تا به حال راه حلی برای آن پیدا نشده است؛

اجازه دهید نخست به یک نکته دیگر و مثبت اشاره کنم. صرف نظر از این که مشاجره مورد نظر چه مسیری را طی کند، ما با همکاران خود از مجلس ایران قرار گذاشته ایم که ملاقات ها به طور مرتب ادامه یابد. ما به عنوان نمایندگان منتخب مردم توانستیم طی مدت 3روز مذاکره و ملاقات ، گفتمان خوب و مثبتی را پایه ریزی کنیم و مقرر شد این گفتمان در آینده نیز ادامه یابد. این یک نکته از نظر ما، نمایندگان پارلمان اروپا مهم است. نکته دوم که به طور مستقیم با مساله هسته ای ایران ارتباط پیدا می کند، فقدان اعتماد است . این بی اعتمادی بسیار گسترده است. امریکا و برخی کشورهای اروپایی نسبت به برنامه های هسته ای ایران بی اعتماد هستند و در مقابل ایران نیز به امریکا و کشورهای اروپایی اعتماد نمی کند. قرار است مساله هسته ای ایران در شورای امنیت سازمان ملل مطرح و درباره اعمال تحریم علیه ایران تصمیم گیری شود، اما این یک مسیر و گزینه غلط است. من فکر می کنم باید تلاش شود تا بار دیگر اعتماد در مذاکرات به وجود آید و از این طریق ، این مشاجره به صورت صلح آمیز حل و فصل شود. به اعتقاد من ، این مساله کاملا عملی است. البته اظهارات تند روسای جمهوری امریکا و ایران ، حل مسالمت آمیز مساله را با مشکل مواجه کرده است.

شما از وجود بی اعتمادی بر جو مذاکرات صحبت کردید. بفرمایید این بی اعتمادی چگونه از بین می رود؛

اولا من فکر می کنم جورج بوش ، رئیس جمهور امریکا باید لحن خود را ملایم سازد. ثانیا باید درباره گزینه های مختلف ، از جمله غنی سازی اورانیوم در خارج از خاک ایران ، بحث و تبادل نظر شود. انتخاب چنین گزینه ای باعث می شود تا آژانس بین المللی انرژی اتمی بتواند به سهولت ، کار خود را در ایران انجام دهد. باز کردن این گره به هیچ وجه مشکل نیست. البته در صورتی که همه طرفها آمادگی مصالحه را داشته باشند. مشکل به وجود آمده با کره شمالی مشاجره هسته ای با ایران را قدری پیچیده تر کرده است.

شما به یک گزینه برای حل مسالمت آمیز مساله هسته ای ایران اشاره کردید، اما علاوه بر آن گزینه های دیگری نیز هست. برای مثال ، گزینه پیشنهادی از سوی ایران مبنی بر تشکیل یک کنسرسیوم به منظور انجام فعالیت های غنی سازی اورانیوم در ایران با مشارکت شرکت خارجی یا کشورهای دیگر. چرا غرب به این پیشنهاد پاسخ مثبت نداده است؛

ما در این باره نیز بحث کرده ایم. من شخصا این پیشنهاد ایران را در اروپا مطرح کردم. حالا امریکایی ها نیز پیشنهادهای مشابهی مطرح کرده اند، با این تفاوت که در چنین کنسرسیومی ، فقط شرکتهای امریکایی و روسی مشارکت داشته باشند و آنها یقین کنند که چه کسی مجاز به غنی سازی اورانیوم هست و چه کسی این اجازه را ندارد. اما به اعتقاد ما، این گزینه امریکایی ریسکهایی دارد. اروپا نمی خواهد فقط 2 قدرت اتمی بزرگ ، امریکا و روسیه ، در خصوص نحوه غنی سازی اورانیوم تصمیم گیری کنند. لذا فکر می کنم ، پیشنهاد ایران پیشنهاد قابل بحثی است که از حمایت مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی ایران ، محمد البرادعی نیز برخوردار است.

خانم بر، اجازه دهید بار دیگر به ابتدای سخن برگردیم و درباره این موضوع بحث کنیم که شما با هیات ایرانی قرار گذاشته اید ملاقات ها بین نمایندگان مجلس ایران و پارلمان اروپا ادامه یابد. ممکن است بفرمایید که به طور مشخص چه قرارهایی گذاشته شد؛

همان گونه که گفته شد، ما نخست درباره تمام نکات مورد اشاره بحث کردیم. من بسیار خوشحالم که رئیس هیات پارلمانی ایران ، آقای محمود محمدی ، از من برای دیداری از ایران دعوت به عمل آورد. به نظر من ، ما به عنوان نمایندگان پارلمان بهتر می توانیم به مسائل و مشکلاتی همچون رعایت حقوق بشر و مسائل اجتماعی بپردازیم. در میان اعضای هیات ایرانی ، نماینده یهودیان ایران در مجلس نیز حضور داشت . من و دیگر همکاران اروپایی ارزیابی بسیار مثبتی از این ملاقات و گفتمان داریم.

سیاست دوگانه

درباره این گمانه که قدرتهای بزرگ ، خود مسوول وضعیت موجود در سطح جهان هستند، معتقدم این مساله بویژه درخصوص امریکا صدق می کند، البته اروپاییان نیز بی تقصیر نیستند. انگلستان و فرانسه دارای سلاح اتمی هستند که باید نابود شوند، اما آنها چنین نکرده اند بلکه برعکس سلاحهای اتمی خود را نوسازی کرده اند. لذا باید با کمال تاسف اذعان کرد که نه تنها امریکا بلکه اروپا نیز در شکل گیری وضع اتمی در سطح جهان نقش داشته است. این واقعیت بیانگر یک سیاست با معیارهای دوگانه است. به عنوان مثال کشور هند معاهده ان.پی.تی را امضا نکرده است. این کشور یک قدرت اتمی است و انرژی هسته ای نیز تولید می کند. امریکاییان می خواهند هند را در پیشبرد برنامه های اتمی اش یاری کنند اما از طرف دیگر می خواهند مانع از دسترسی کشورهای دیگر به انرژی هسته ای شوند. این سیاست دوگانه و متضاد به دیپلماسی بین المللی و همچنین خلع سلاح اتمی در سطح جهان لطمه وارد می کند. البته حزب ما، سبزها، با توجه به مخاطراتی که انرژی هسته ای در خود دارد، با استفاده از این فناوری مخالف است. خطر فناوری هسته ای در امکان استفاده های مختلف از آن است ، یعنی از این فناوری ، هم می توان در مصارف صلح آمیز استفاده کرد و هم برای تولید بمب اتم استفاده کرد. از این رو، ما در آلمان خواستار کنار گذاشتن انرژی هسته ای هستیم. همچنین خواهان این هستیم که این مخاطرات در سطح جهان نیز از بین برده شود.