کتاب تازه آقامرتضی
نامش مرتضی است، به معنی پسندیده شده و مورد رضایت قرار گرفته. نام خانوادگی‌اش هم سرهنگی است. هر که با هر فکر و گرایشی او را می‌شناسد، رفتار و منش و بزرگواری‌اش را می‌پسندد و طی چند دهه فعالیت خود بخوبی نشان داده می‌توان گفت سرهنگ بزرگ عرصه کاری‌اش بوده است.
نه وارد فعالیت سیاسی شده و نه در پی شهرت بوده. خیلی مرد حرف نیست، اگر همین حالا راهی دفترش شوید با احترام از شما پذیرایی می‌کند و هم صحبت بی‌نظیری است، اما همین که پای اظهار نظر جدی و گفت‌وگوی رسانه‌ای به میان بیاید، می‌گوید فرصت چندانی ندارد. میز کارش را نشان می‌دهد که پر است از کاغذ و کتاب و کارهای نیمه تمامی که هرگز تمام نمی‌شوند. هر کتابی که راهی انتشار شود، کتاب دیگری جایگزین آن می‌شود.
مرتضی سرهنگی، مدیر دفتر هنر و ادبیات پایداری در حوزه هنری سال‌هاست مشغول فعالیت در این دفتر بوده و در انتشار بخش مهمی از خاطرات دوران جنگ تحمیلی، نقش پررنگی ایفا کرده است. آنها که از نزدیک می‌شناسندش، می‌دانند او فقط به کار فکر می‌کند، بی‌حاشیه، بی‌حرف و بدون هیچ ادعایی فقط کار می‌کند و تمام تلاشش را برای دیده شدن و شناخته شدن صاحبان خاطرات دوران جنگ و افراد دست به قلم این عرصه به کار می‌بندد.
او که کمتر فرصتی برای دست به قلم شدن و نوشتن شخصی می‌یابد، این روزها نگارش خاطرات جوان‌ترین شهید مدافع حرم استان گیلان شهید بابک نوری هریس را به پایان رسانده و قرار است این کتاب بزودی منتشر شود. او تا کنون بارها تاکید کرده خاطرات سربازان، نزدیک‌ترین روایت به جنگ است و پس از پایان جنگ و زمانی که گرد و غبار آن از چهره شهرها و مردمانش زدوده می‌شود سربازان به‌عنوان شاهدان اصلی شروع به نگارش خاطرات خود در جبهه‌ها می‌کنند. ادبیات منتشر شده جنگ توسط سربازان در انتقال ارزش‌ها به نسل‌های بعد بسیار موثر است. با مرور این دسته از خاطرات توسط مخاطبان، قیمت جنگ و بهای سنگینی که در تمامی ابعاد برای پیروزی در آن پرداخت شده بخوبی بازگو می‌شود.
سرهنگی هر گاه پیش از این هم شخصا کتابی را نوشته و منتشر کرده با اقبال بسیار خوبی مواجه شده است. حالا هم به سراغ سربازان جنگی رفته است که حرم را همچون وطن دانستند و برای حفظ حرمت و نگاهداشت آن از هیچ چیز دریغ نکردند. از همین حالا منتظر انتشار کتاب تازه‌اش هستیم؛ روایت یک کهنه سرباز از خاطرات جوان‌ترین سرباز شهید مدافع حرم خواندنی خواهد بود... .
امید رحمانی | روزنامه‌نگار
