دوباره باهم بودن به عشق یک سرزمین

حالا کازان شده آوردگاهی دیگر برای باهم بودن. یوزها کار خودشان را کرده‌اند و دل‌ها رو دوباره برده‌اند. برده‌اند به جایی که صدای فریادهای ایران ایران مردمش تا خود صبح شنیده می‌شود و پرچم‌های خوشرنگی که روی دست چرخانده می‌شود. چه حس خوبی است. چقدر قیمت دارد این هیجان، این شادی و این هورا کشیدن برای خاکی که تا بیکران در قلب مردم وسعت دارد؟ اصلا وقتی پای عشق به میان می‌آید دیگر هیچ چیز به اندازه‌اش قابل وصف نیست. آن هم عشق مردم یک سرزمین که عاشقانه سرزمین‌شان را دوست دارند. تیم ملی نمونه‌ای از همین مردم است. بازیکنانی که در زمین جان می‌دهند تا برای ساعتی هم که شده لبخند را روی لب مردمانشان شان بنشانند. این خود خود عشق است و بس.امروز با اسپانیا بازی داریم. نبردی سنگین با ماتادورها که برای ما جذابیت‌های خاص خودش را خواهد داشت. حالا دیگر همه می‌دانند که مقابله با تیم گرانقیمت فرناندو هیرو سخت است، اما چه لذتی دارد. حالا دیگر پیروزی و شکست مهم نیست. مهم با هم بودن است که ما در این کار استاد هستیم. مهم تا نفس آخر جنگیدن است که ما به عشق وطن صرف این فعل را خوب بلدیم و حالا مهم ایران است که همیشه سربلند باقی بماند نه چیز دیگری. امروز یک بار دیگر متحد هستیم و قلب همه ما به عشق ایران خواهد تپید.

محمدرضا احمدی

گزارشگر ورزشی