روغنی هم به سیاستهای دولت فعلی خرده میگیرد و هم به قبلیها؛ البته چندان هم بیراه نمیگوید: دولت اعلام کرده برای روزنامه ارز 3700 تومانی به صورت محدود و برای کاغذ تحریر ارز 3800 تومانی اختصاص میدهیم. نه این رقم کافی است و نه میزان کاغذ تولید داخل. حتی 150 هزارتن هم تولید نمیکنیم! آنقدر از تولید مراقبت نشده که دارد از دست میرود.
به گفته این تولیدکننده، صنایع چوب و کاغذ مازندران دیگر کاغذ روزنامه تولید نمیکند، چون برایش نمیصرفد. روغنی شرایط فعلی را اینطور تحلیل میکند: فرض که دولت ارز در اختیار تولیدکنندگان قرار بدهد، همین امروز هم این کار را بکند، سه ماه خرید مواد اولیه طول میکشد و تا تولید به نتیجه برسد، نصف سال رفته است. مصرف کاغذ روزنامه در سال 80 هزار تن است نه در شش ماه. پس باید با قیمت بالاتر آن را وارد کنیم. قیمت کاغذ روزنامه در بازار بین 4400 تا 4500 تومان است و کاغذ تحریر هم 5000 تومان بالاتر!
کوچه پس کوچههای صنعت کاغذ تاریکتر از آن است که تصور میشد و روغنی برای توصیف آن از واژه بحران استفاده میکند و میگوید: کشور ما امروز درگیر جنگ نظامی نیست اما جنگ اقتصادی چرا! بنابراین باید همانطور تصمیم بگیریم که در شرایط جنگی میگیریم. اتاق بازرگانی در شرایط عادی پیشنهادهای زیادی به دولت و مجلس داده مثلا اینکه مالیات تولید را کاهش بدهد، بدهی تولیدکنندگان را فریز کند، ارز لازم را برای خرید مواد اولیه در اختیار قرار بدهد، قوانین را اصلاح کند و به کمک تامین اجتماعی، قانونکار، اداره بیمه و مالیات، بخصوص بانکها از تولید حمایت کند شاید تولید در کشور جانی بگیرد.
گلایه از سودبانکی را با لبخند مطرح میکند و با صراحت میگوید: بهرههای بانکی ما به صورت ترکیبی 42 درصد است. 13 درصدی که میگویند فقط حرف است؛ کف بهرهها 24 درصد و واحد مرکبش بیشتر 40 درصد میشود. دولت باید اینها را درست کند و استراتژی توسعه اقتصادی داشته باشد و در زیر مجموعه آن استراتژی صنعتی و تولیدش را مشخص کند.
در آخر او از اعمال سلیقه در تدوین استراتژی توسعه اقتصادی سخن میگوید و اینکه دولتها از طرح آمایش سرزمین و سند توسعه رونمایی میکنند، ما خبرنگاران مینویسیم و کف میزنیم و عکس میگیریم و بعد دولتهای بعدی میآید همه را دور میریزد، دوباره هزینه مشاور پرداخت میکند و دوباره آن را تدوین میکند و به دولتهای بعدی میدهد که او هم دورش بریزد و... به گفته او همین دولت فعلی تا به حال خودش دوبار استراتژی توسعه صنعیاش را تغییر داده است!
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم