چرا معده ، زخم می شود؛

اگر زخمی تشخیص داده شود ، پزشک ، بیمار را از لحاظ عفونت با هلیکوباکتر پایلوری بررسی می کند. این آزمایش حائز اهمیت است زیرا درمان زخم ایجاد شده در اثر عفونت با هلیکوباکتر پایلوری بادرمان زخم ناشی از مصرف داروهای غیر استروئیدی متفاوت است.
در حال حاضر تشخیص آلودگی هلیکوباکتر پایلوری با آزمایش خون ، تست تنفس ، آزمایش مدفوع و بررسی های بافتی صورت می گیرد.
تست تنفس اوره نیز روش تشخیصی مفیدی است. معمولا از این تست پس از دوره درمان نیز استفاده می کنند تا از حذف کامل باکتری اطمینان حاصل شود. بیمار یک محلول حاوی اوره نشاندار که کربن آزاد می کند ، می نوشد سپس خون این کربن را به ریه ها می رساند و از اینجا بابازدم بیمار خارج می شود. صحت این تست 96 تا 98 درصد است.
آزمایشات بافتی معمولا با استفاده از نمونه بیوپسی که به کمک اندوسکپ گرفته می شود ، به سه صورت انجام می گیرد :
- تست سریع اوره آز که در آن آنزیم اوره آز تولید شده توسط هلیکوباکتر پایلوری تشخیص داده می شود.
- تست بافت شناسی که برای یافتن و بررسی باکتری ها صورت می گیرد.
- تست کشت که مستلزم رشد هلیکوباکتر در نمونه بافت است.
در تشخیص هلیکوباکتر پایلوری ، اغلب آزمایشات خون ، تنفس ، و مدفوع پیش از تست بافت انجام می شوند زیرا غیر تهاجمی تر و آسانتر ند اما آزمایش خون پس از اتمام دروه درمان برای تشخیص موفقیت درمان انجام نمی گیرد به دلیل آنکه خون بیمار پس از درمان نیز ممکن است نتایج مثبت کاذب را نشان دهد.

درمان هلیکوباکتر پایلوری

زخم های ناشی از عفونت هلیکوباکتر با داروهایی درمان می شوندکه باکتری ها را کشته ، اسید معده را کاهش داده و دیواره معده را حفاظت می کنند.
آنتی بیوتیک ها برا ی کشتن باکتری ها بکار می روند. دو نوع داروی ضد اسید شامل مسدود کننده های هیدروژن و با زدارنده های پمپ پروتونی هستند.
اثر مسدود کننده های هیدروژن از طریق توقف هیستامین که ترشح اسید را تحریک می کند ، اعمال می شود.
این داروها پس از چند هفته به کاهش درد ناحیه زخم کمک می کنند. بازدارنده های پمپ پروتونی هم تولید اسید را مهار می کنند.
استفاده از این دارو ها به تنهایی ، هلیکوباکتر را ریشه کن ننموده و لذا زخم را درمان نمی کند.
بیسموت ساب سالیسیلات هم دارویی است که علاوه بر حفاظت دیواره معده از اثر اسید ، به کشتن باکتری نیز کمک می کند.
درمان معمولا مستلزم استفاده همزمان از چند دارو شامل آنتی بیوتیک ها ، مهار کننده های اسیدی و حفاظت کنند های معده است.
متاسفانه این نحوه درمان گاهی بیماران را با مشکلاتی مواجه می کند زیرا در برخی موارد لازم است بیمار 20 قرص در روز بخورد که عوارض جانبی رانیز ممکن است به همراه داشته باشد.

پیشگیری

از آنجا که هنوز هم کسی دقیقا نمی داند هلیکوباکتر پایلوری چگونه منتشر می شود ، نحوه پیشگیری از آن هم کاملا مشخص نیست. به هرحال آنچه کاملا مشخص است این است که :
- اولسر پپتیک ، زخمی است که در دیواره معده یا ابتدای روده کوچک ایجاد می شود
- اکثر زخم های معده بوسیله هلیکوباکتر پایلوری ایجاد می شوند. عامل بسیاری از آنها نیز داروهای غیر استروئیدی هستند
- هلیکوباکتر پایلوری در صورت تماس نزدیک از فردی به فرد دیگر منتقل می شود
- شستن دست پس از دستشویی و قبل از خوردن غذا به جلوگیری از انتقال میکرب کمک می کند
- مجموعه ای از آنتی بیوتیک ها و سایر داروها موثرترین درمان زخم های معدی ناشی از این باکتری است