انواع لابیگری

لابی گری به دو شکل انجام می شود: لابی گری خارجی که در آن سعی می شود تا با استفاده از رسانه های جمعی از جمله چاپ مقالات ، تبلیغات ، ارسال پست الکترونیکی و غیره و به طور کلی از طریق تغییر افکار عمومی ، قوه قانونگذاری یا نهادهای دیگر را به شکل غیرمستقیم تحت تاثیر قرار دهد.

کد خبر: ۱۱۳۱۸۱

اما لابی گری به معنای اخص همان است که در اتاقها و سالن های سربسته و به شکل مستقیم در تماس با سیاستگذاران و بویژه قانونگذاران صورت می گیرد و هدف ، همان گونه که گفته شد، جلب نظر مساعد تک تک سیاستگذاران یا احزاب و فراکسیون های پارلمانی نسبت به طرح ، لایحه و به طور کلی تصمیماتی است که در نهایت ممکن است فقط به نفع حامیان ، یا کل جامعه یا نهادها و جوامع محلی باشد. لابی گری شامل عناوین مختلفی است.
لابی گری و خیر همگانی: از آنجا که هدف لابی گری اعمال نفوذ بر تصمیم گیری های عمومی است ، لابی گران باید بدانند که مسوولیت های شان متفاوت با مسوولیت های یک حامی یا مدافع در یک منازعه شخصی میان دو مخالف سیاسی یا دو طرف دعوا در رسیدگی های قضایی است. به عبارت دیگر لابی گری بنا به ماهیت خود، برای تاثیرگذاری بر کسانی انجام می گیرد که تصمیمات و نظراتشان پیامدهای سیاسی فراوانی به دنبال دارد.
رابطه لابی گر و ذینفع: مرحله اول فرایند لابی گری ، گفتگو و مذاکره میان اشخاص و گروههای ذینفع و لابی گر به عنوان واسطه است. حداقل این است که لابی گر باید کارفرمای ذینفع خود را از آثار بالقوه زیانبار اهداف مورد تعقیب ، بر منافع و شهرت شخصی وی یا زیان آن برای خیر همگانی و نیازها و علایق مشروع طبقات پایین آگاه سازد و برای اندیشیدن فرصت کافی در اختیار وی قرار دهد. اشخاص و گروههای ذینفع نیز باید برای پیشبرد اهداف خود از مراجعه به لابی گران بدسابقه و دارای سوئ شهرت بپرهیزند.
رابطه لابی گران و سیاستگذاران: گفتگوی لابی گر و سیاستگذاران مرحله بسیار حساسی در لابی گری است. لابی گر باید بتواند از قابلیت های خود برای اقناع سیاستگذاران استفاده کند. لابی گر درستکار و مطلع سعی می کند با آگاه کردن سیاستگذاران از اشخاص و گروههای واقعی ذینفع در موضوع (کارفرما)، اطلاعات صحیحی راجع به اصل موضوع و تبعات مثبت و منفی آن در اختیار سیاستگذاران قرار دهد.
دوری از تعارض منافع: گفته شد که لابی گر علاوه بر تعهد در برابر کشور، در مقابل کارفرما یا اصیل ذینفع نیز متعهد است. این تعهدات به علاوه تعهد در برابر وجدان ، ایجاب می کند که لابی گر از پذیرش همزمان تعهد در مقابل اشخاص و گروههای ذینفع گوناگون که منافع ناسازگاری با یکدیگر دارند، خودداری کند. به عبارت دیگر در انجام حرفه خویش از بروز تعارض منافع در نمایندگی و دفاع از مواضع گوناگون جلوگیری کند.
لابی گران و رسانه های ارتباطی: دموکراسی ایجاب می کند که سیاستگذاران ، رسانه های ارتباطی و افکار عمومی واقعا بدانند که چه کسانی از چه خطمشی ای حمایت می کنند. لابی گران ممکن است از رسانه های عمومی برای تاثیر بر سیاستگذاران و افکار عمومی استفاده کنند، اما در این کار باید از اظهارات خلاف واقع پرهیز کنند و راجع به اشخاص و گروههای واقعی ذینفع دروغ نگویند ؛ هر چند لزومی هم به افشای هویت آنها وجود ندارد.