درنا به سلامت رفت

اگر سفر به مازندران در ماه‌های گذشته را از دست دادید، بدانید که یک فرصت مهم و جبران‌ناپذیر گردشگری از کف‌تان رفته است؛ فرصت تماشای پرندگان مهاجر بویژه درنای سیبری در فریدونکنار و قوهای زیبای سپیدبال در تالاب سرخرود.

درنای نر تنها، آخرین بازمانده جمعیت درناست که در گذشته نه چندان دور 16 قطعه از آن به ایران می آمدند و امروز فقط یکی از آنان به نام امید باقی مانده است.

درنای سیبری معروف به امید به سه جمعیت اصلی شرقی، غربی و مرکزی تقسیم می‌شود. جمعیت غربی و مرکزی تابستان‌ها را در سواحل رود اوب واقع در غرب سیبری و یاقوتستان گذرانده و سپس گروه مرکزی برای زمستان‌گذرانی به هند و گروه غربی به شمال ایران می‌آمدند. از گروه مرکزی در سال 1992 تنها یک جفت باقی مانده بود و آخرین آن‌ها آخرین بار در سال 2002 دیده شده و احتمالا این گروه منقرض شده است.

از جمعیت غربی آن نیز که تابستان به شمال ایران می‌آمدند از زمستان 2007 تاکنون تنها یک پرنده باقی مانده است که زمستان‌ها به تالاب فریدونکنار می‌آید. مسیر مهاجرت این یک پرنده از فریدون‌کنار به سوی سواحل غربی دریای خزر ادامه پیدا کرده و پس از گذشتن از استان گیلان، جمهوری آذربایجان، داغستان و منطقه آستراخان روسیه به سوی شمال قزاقستان رفته و سپس تا رودخانه اوب در نزدیکی اقیانوس منجمد شمالی ادامه می‌یابد.

امید که یک درنای سیبری نر است، آخرین بازمانده از جمعیت غربی درنای سیبری است که هرسال به تنهایی مهاجرت زمستانه خود را انجام می‌دهد. اهالی منطقه فریدونکنار و ازباران، اهمیت زیادی برای حضور این پرنده در منطقه قائل هستند.

درنای سیبری در مناطق تالابی، شالیزارها، نیزارها و دریاچه‌ها به سر می‌برد.