در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
اما فیلمساز تحسین شده مکزیکی به جای آماده کردن لباس رسمیاش برای حضور در مراسم اسکار، مشغول چانهزدن با تهیهکنندگان یک نمایش تئاتری است. شاکیان پرونده، وراث پل زیندل نمایشنامهنویس متوفی و برنده جایزه ادبی پولیتزر هستند و ادعا میکنند دل تورو فیلمنامه فیلمش را از داستان نمایش این هنرمند مرحوم «کش» رفته است. این نمایش سالها قبل در دهه شصت میلادی با نام «بگذار زمزمهات را بشنوم» روی صحنه رفت. داستان نمایش درباره خدمتکاری است که تلاش میکند جان یک دولفین را از یک لابراتوار نجات دهد. در این محل، حیوانات برای انجام تحقیقات و آزمایشات نظامی مورد استفاده و بدرفتاری قرار میگیرند.
در داستان فیلم دل تورو، سالی هاوکینز خدمتکاری است که ارتباط خوبی با یک موجود دوزیستی برقرار میکند. این موجود برای استفاده علمی در یک پروژه کاملا سری، در یک لابراتوار نگهداری میشود. اما با وجود شباهتهای بین داستان فیلم و نمایش، دل تورو ادعای سرقت هنری را رد کرده و میگوید: «تا به امروز نه این نمایش را دیدهام و نه متن آن را خواندهام. اولین بار است که دربارهاش میشنوم. نه من و نه هیچیک از عوامل تولید فیلم، تا زمان ساخته شدن آن اطلاعی از این نمایشنامه نداشتهایم. برای همین، بحث تاثیر گرفتن از این نمایش کاملا بیاساس است. با آن که شباهتهایی بین این دو متن وجود دارد، اما تفاوتهای آن آشکار و زیاد است. داستان نمایش درباره دولفینی است که مورد آزمایش قرار گرفته و میخواهد به آزادی برسد. ماجرای آن هم در این نقطه تمام میشود. اما شکل آب، فراتر از این هاست و مسائل بسیار زیاد دیگری را مطرح میکند.»
با این حال، شرکت مستقل فیلمسازی فوکس سرچلایت تهیهکننده فیلم و دل تورو باید در دادگاه و در حضور شاکیان، از خود و فیلمشان دفاع کنند. بقیه ماجرا دست رئیس دادگاه لس آنجلس است، که چه رایی را صادر کند. این شکایت حقوقی حداقل برای رئیس دادگاه این حسن و منفعت را دارد که یکی از فیلمهای مهم رقابتهای اسکاری را، مجانی و در یک نمایش خصوصی در کنار کارگردانش تماشا میکند. البته اگر او طرفدار سینما باشد!
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: