با اتابک نادری، بازیگر و کارگردان تئاتر و تلویزیون

بازی طنز کار دشواری است

اتابک نادری هنرمندی چندمنظوره و از جمله بازیگرانی است که در حوزه مدیریت خوشنام است و مدتی به عنوان مدیر مجموعه تئاتر شهر فعالیت داشته و سال‌هاست در مدیریت مرکز شهرستان‌های اداره هنرهای نمایشی فعالیت می‌کند.
کد خبر: ۱۱۲۴۳۲۷

او فارغ‌التحصیل رشته بازیگری از دانشگاه آزاد اسلامی است. نادری علاوه بر فعالیت در تئاتر، سال‌ها در سینما و تلویزیون به بازیگری پرداخته است. لژیونر، خانه پدری، هیوا، چشم عقاب، ترنج، عشق فیلم و متولد ماه مهر از این جمله حضورهایش در حوزه بازی تصویری هستند. وی در تئاتر هم در نمایش‌های زیادی به‌عنوان بازیگر و کارگردان حضور داشته است. یک فیلم مستند داستانی، مرز، بچه فیل، هشتمین سفر سندباد، و اینک یحیی، زندگی در میان آتش و تعبیر یک رویا از جمله آثار نادری در تئاتر هستند. وی امسال به لحاظ بازیگری سال موفقی داشت و سریال لژیونر و نمایش تاریخی کلنل از او در معرض دید مخاطبان قرار گرفت. با نادری درباره مسائل بازیگری و حضورهایش گفت‌وگویی انجام داده‌ایم.

از اواخر دهه 70 حضور ملموسی در تلویزیون با سریال‌هایی مثل خانه پدری دارید...

بله، من در تلویزیون نقش‌های متفاوتی از قبیل دانشجو، کارمند، پزشک، مامور پلیس و... را بازی کرده‌ام. در آن دوران در تلویزیون سریال‌های مهم و باارزشی مثل خانه پدری به کارگردانی فریدون حسن‌پور ساخته می‌شد که من در این سریال در کنار بازیگرانی نظیر زنده‌یاد مهدی فتحی، بهزاد فراهانی و دانیال حکیمی بازی کردم. سریالی جذاب و دراماتیک که نقش یک جوان دانشجو و متاهل را بازی کردم.

در کارگردانی هم با اجرای نمایش دپوتات نشان دادید بخوبی راه ارتباط با مخاطب را بخصوص در کارهای طنز بلد هستید...

نمایش با استقبال خوب مخاطبان روبه‌رو شد. به نظر من مهم‌ترین عامل توفیق یک نمایش، انتخاب درست متن و سوژه نمایشنامه است. در سال‌های اخیر حتی اغلب موضوعات نمایش‌ها و فیلم‌ها شبیه به هم شده است. مثلث‌های عشقی، روابط دختر و پسری و جدایی زن و شوهرها محور اصلی بیشتر اجراها و فیلم‌ها هستند. در سینما هم خیلی از کمدی‌های متفاوت مورد توجه مخاطب قرار گرفته است. من سراغ سوژه‌ای در نمایشم رفتم که به روابط انسانی و اجتماعی به‌صورت رئالیستی در زیر متنی از کمدی پرداخته است و این روابط هم در جاهایی از نمایش مورد نقد و چالش قرار گرفته است. شاید همین مساله باعث استقبال مخاطب از دپوتات شده است.

تجربه نشان داده مخاطب ایرانی چه در تلویزیون چه در تئاتر و چه در سینما علاقه زیادی به کمدی کلامی دارد...

من کارهای طنز زیادی بازی کردم. در نمایش دپوتات در بحث استفاده از کلام در نمایش فقط ایجاد خنده مدنظرمان نبود و تلاش کردیم به موقعیت کمدی درنمایش برسیم. دو شخصیت‌ نمایش جنبه تیپیک و کاریکاتوری داشتند تا فضای نمایشی جذابی در کنار سایر شخصیت‌ها که جدی و رئال هستند در نمایش به وجود بیاید. در موقعیت‌های درون نمایش اتفاقات بامزه‌ای رخ می‌دهد.

اما با حضور مجدد در سریال لژیونر بعد از مدت‌ها دوباره به بازیگری پرداختید...

مهم‌ترین دلیلش مشغله کاری و مدیریتی و کمبود پیشنهادات خوب بازیگری بود که مجابم نمی‌کرد آنها را قبول کنم و در کنارش در چند تئاتر هم بازی کردم.

در سریال لژیونر نقش دکتر آذین را بازی کردید. نقشی که ویژگی‌های طنز و کمدی دارد...

بله، موقعیت داستانی چنین ایجاب می‌کرد. لاله صبوری هم که نقش همسرم را در سریال بازی می‌کند با توجه به جنس شخصیتش در سریال نماد یک زن قلدر و عصبانی است که حضورش در کنار آذین کمدی موقعیت را خلق می‌کند.

با توجه به تربیت تئاتری‌تان معمولا درباره نقش‌هایی که بازی می‌کنید، پیشنهاد هم ارائه می‌دهید؟

بله، در همین سریال لژیونر صحبت‌هایی با کارگردان، مسعود آب‌پرور داشتم و معتقد بودم که می‌شود شخصیت آذین را هم کمدی‌تر بازی کرد. آذین به‌رغم این‌که با زنش مشکل دارد، اما او را دوست دارد و این موقعیت یک فضای گروتسک و موقعیت کمدی را به‌وجود می‌آورد. از طرف دیگر با فرهاد، خواهرزاده همسرش به‌واسطه این‌که فرزندی ندارد احساس رفاقت دارد. من در کل سعی کردم یک شخصیت کمدی در لژیونر ارائه کنم و هیچ‌گاه کاریکاتور گونه به نقش نگاه نکردم.

شغل پزشک ورزشی که بازی کردید در ساخت یک سریال شغل متفاوتی است؟

بله، تا به حال به یاد ندارم در سریال‌ها از چنین شغلی استفاده شده باشد. نکته مهم درباره این سریال این بود که لژیونر قرار بود برای نوروز سال قبل در 15قسمت ساخته شود که بنا به دلایلی این امر مهیا نشد و داستانش خلاصه و موجز شد و بنابراین تاکید زیادی روی شغل دکتر آذین به جز در قسمت‌های اول و دوم سریال نشد. اگر قصه بسط و گسترش بیشتری پیدا می‌کرد شغل آذین می‌توانست کارکردهای دراماتیک بیشتری پیدا ‌کند.

آیا تلاش کردید نقشتان را تیپ ـ‌ شخصیت بازی کنید؟

در وهله اول مواجهه با نقش تلاش کردم از تیپیک‌بازی کردنش دوری کنم. پزشکی که به‌رغم ظاهر طنازانه‌اش پایبند به اصول شغلش است و از آن تخطی نمی‌کند. البته مرز میان کمدی وزین و لودگی خیلی حساس و باریک است و من تلاش کردم نقش به سمت لودگی و بلاهت نرود و در ضمن خیلی خشک و جدی هم به نظر نرسد.

در اغلب سریال‌ها مثل همین لژیونر مردان حسابی از زن‌هایشان حرف‌شنوی دارند...

در محافلی که مردان‌ دور هم جمع می‌شوند، معمولا از رشد چنین جریانی اظهار نگرانی می‌کنند.

چندی پیش در نمایش کلنل نقش امین‌ا... را بازی کردید. نمایشی که مورد توجه مردم هم قرار گرفت...

وی سیاستمدار کهنه کار و موجهی است و امین‌ا... در شروع نمایش موقعی که متوجه دسیسه‌های عین‌الدوله می‌شود از قدرت کناره‌گیری می‌کند.

به‌رغم این‌که امین‌ا... یک سیاستمدار کهنه کار است اما در مقابل عزیز در حین خواستگاری از دخترش خیلی روراست و با عصبانیت برخورد می‌کند...

در بخشی از نمایش ما زندگی خصوصی امین‌ا... را می‌بینیم و ربطی به زندگی سیاسی‌اش ندارد. برای امین‌ا... خواستگاری عزیز از دخترش که نام مردی را بالای سرش دارد درحکم یک مساله ناموسی است و به‌رغم خویشتنداری، خیلی صریح و رک برخورد می‌کند.

احمد محمد اسماعیلی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها