بدن شما برای بسیاری از فرآیندهای بیولوژیک ، رشد ، هضم ، هشیاری ذهنی ، و مقاومت به عفونت نیازمند این مواد است. ویتامین ها بدن را قادر می سازند پروتئین ها ، کربوهیدرات ها و چربی ها را پردازش کند.
برخی ویتامین های خاص نیز به تولید گلبول های خون ، هورمون ها ، ماده ژنتیکی و ترکیبات شیمیایی سیستم عصبی کمک میک نند.
گرچه ویتامین ها و املاح معدنی برای بدن انرژِ ی فراهم نمی کنند اما به عنوان کتالیز کننده در رها سازی و استفاده از انرژی مواد غذایی نقش دارند.
چهارده ویتامین وجود دارد که در دو گروه قرار می گیرند :
- محلول در چربی : ویتامین های A ، D ، E و K هستند که در چربی بدن ذخیره می شوند. مقدار اضافی ویتامین های محلول در چربی مانند ویتامین های A و D می توانند در بدن تجمع یافته باعث بروز مشکل شده به سطوح سمی برسند.
- محلول در آب : شامل ویتامین C ، کولین ، بیوتین و هفت ویتامین B ، B1 ، B2 ، B3 ، B5 ، B6 ، اسید فولیک یا B9 ، و کوبالامین یا B12 هستند.
یک ویتامین ممکن است به اشکال مختلف وجود داشته باشد. برای مثال ویتامین A در محصولات حیوانی به شکل رتینول و در گیاهان به صورت کاروتنوئید است.
املاح معدنی
بدن شما به املاح معدنی نیز نیاز دارد. این مواد مانند کلسیم ، فسفر ، منیزیم ، سدیم ، پتاسیم و کلر املاح معدنی مهم به شمار می روند زیرابزرگسالان به مقادیر زیادی از آنها نیاز دارند . کلسیم ، فسفر ، و منیزیم در تکامل و سلامت استخوان ها و دندان ها مهم اند.
سدیم ، پتاسیم و کلر که الکترولیت گفته می شوند در تنظیم آب و تعادل مواد شیمیایی بدن نقش دارند.
علاوه بر این ، بدن به مقادیر جزئی کروم ، مس ، فلوراید ، ید ، آهن ، منگنز ، مولیبدن ، سلنیم و روی نیز نیازمنداست.
همه این عناصر برای رشد و سلامت اهمیت دارند. به مجموع آنها عناصر کمیاب اطلاق می شود زیرا بدن به کمتر از 20 میلی گرم آنها در روز نیازمند است.
نکته مهم در مورد این مواد تعدال آنها در بدن است. کمبود طولانی مدت آنها باعث بیماری های خاص مانند شب کوری (کمبود ویتامین A) ، کم خونی (کمبود ویتامین B12) و آنمی (فقر آهن) می شود. رژِم غذایی که به اندازه کافی از نظر این مواد غنی نباشد منجربه کمبود عناصر فوق در بدن می شود.
از طرفی هم مقادیر زیاده از حد ویتامین ها و املاح معدنی از مکمل های با دز بالا می توانند باعث واکنش های سمی شوند.