لیگ بدهکار، فوتبال بدهکارتر

باشگاه‌های ما ـ حتی پرسپولیس و استقلال ـ ورزشگاه اختصاصی ندارند، تقریبا همه باشگاه‌ها بدهکار و مقروض هستند و تقریبا همه باشگاه‌ها، صدها میلیون تومان پول هتل و بلیت هواپیما را یا نداده‌اند یا با تاخیری چند ماهه و چند ساله می‌پردازند. باشگاه استقلال خوزستان با کمک فدراسیون به لیگ قهرمانان آسیا می‌رود و طلبکاران باشگاهی مانند نفت نمی‌دانند چگونه باید پول خود را بگیرند. دو باشگاه بزرگ کشور هر یک بیش از صد میلیارد تومان بدهی دارند و به مجموعه این بدهی‌ها، قرض‌ها و گرفتاری‌ها باید تغییر مداوم مدیریت در باشگاه‌ها را هم اضافه کنیم که همین موجب می‌شود طلبکاران ندانند چه کسی طرف حساب آنهاست و باید با چه کسی وارد دعوای حقوقی شوند.

فوتبال ما به شکلی باورنکردنی ورشکسته است. لیگ برتر، ویترین فوتبال ماست و به صورت طبیعی تیم‌های حاضر در آن نباید کوچک‌ترین مشکلی داشته باشند؛ اما حقیقت تلخ فوتبال ما این است که این تیم‌ها تا گلو در باتلاق مشکلات فرو رفته‌اند و کسی هم نمی‌تواند آنها را نجات دهد. شیوه برخورد با تیم‌های خصوصی به گونه‌ای بوده که همه تیم‌های خصوصی را به سمت انحلال پیش برده و مشخص نیست چرا نباید تیم‌های خصوصی در این فوتبال جان بگیرند. تیم‌های دولتی هم که غرق در بدهی و اختلاف و تغییرات مداوم هستند.

در چنین شرایطی آیا بهتر نیست نام لیگ را تغییر دهیم؟ همان لیگ یک، یک لیگ آماتور خوب است. حداقل تکلیفمان با خودمان روشن است. این‌که در عین وقوف به آماتوریسم عقب افتاده این فوتبال، ادعای حرفه‌ای‌گری داریم، اتفاق نامبارکی است. کاش نام و عنوان لیگ را برگردانیم تا همه بدانند در یک فوتبال غیر حرفه‌ای نفس می‌کشند. آن وقت خیلی راحت‌تر با قرض و وام و بدهی و چک برگشتی کنار می‌آیند.

رضا پورعالی

روزنامه‌نگار