هفته پیش ماراتن نفس گیر کنکور فراتر از یک میلیون و500هزار دیپلمه کشور را درگیر رقابتی سخت و فشرده کرد در این پیکار بی امان که یگانه رزم افزار آن دانش و خرد و آگاهی بود همه کوشیدند با پیشی گرفتن از دیگران دیوار های بلند کنکور را درنوردند
کد خبر: ۱۰۹۷۷
و در ساحت شوق انگیز دانشگاه گام بگذارند آیا دانشگاه براستی واپسین روزنه امید میلیون ها دیپلمه ای است که در حسرت ورود به دانشگاه عمری از سر گذرانده اند؛ التهابی از این دست ، ریشه در کدام مساله دارد و اینها که در حسرت آرمانکده های مدرک آفرین بتدریج می پژمرند و از دور بیرون می روند، قربانیان کدام تلقی اند؛ آمارها نشان می دهند، داوطلبان کنکور امسال نسبت به سال گذشته دست کم صد هزار نفر افزایش یافته اند و این یعنی این که کنکور هر سال فشرده تر و نفس گیرتر و دشوارتر می شود افزایش چشمگیر متقاضیان ورود به دانشگاه بویژه در چند ساله اخیر، نشان می دهد، بیشتر جوانان کشور تامین آینده خود را تنها در گروی ادامه تحصیل با دریافت مدارک دانشگاهی می دانند. شاید این مساله به خودی خود مشکلی تلقی نشود، اما آنچه موجب نگرانی واقع بینان جامعه است ، این است که امروزه مساله ورود به دانشگاه و دانشجو بودن در هر زمینه و مقطعی ، بیش از کسب دانش و مهارت در زمینه های گوناگون صنعتی مورد توجه واقع شده است حمیده شاهوردی که امسال بعد از گرفتن دیپلم در کنکور شرکت کرده است ، می گوید: زمانی که وارد کلاس اول دبستان می شوی ، آرزویت این است که دیپلم بگیری و وقتی دیپلم می گیری ، نگرانی ات برای کنکور بیشتر می شود و درس و کنکور و دانشگاه تمام ذهنت را دربرمی گیرد، و حالا بعد از شرکت درامتحان کنکور به خودم می گویم اگر دانشگاه قبول نشوم چه؛ دکتر ناهید بابایی روانشناس و عضو هیات علمی دانشگاه در این زمینه می گوید: گاه می بینیم خانواده ها تنها امکان کسب موفقیت و شهرت فرزندان خود را در ورود به دانشگاه می دانند؛ در حالی که اگر کمی منطقی باشیم ، می بینیم بعضی بچه ها از استعدادهای ، بالای هنری ، ورزشی ، علمی و فنی برخوردارند که اگر ادامه مسیر برای آنها هموار باشد، با روحیه ای مطمئن و کارآمد به پیروزی خواهند رسید.روان شناسان و صاحبنظران می گویند هدف جوانان را در زندگی نباید تنها به کسب تحصیلات دانشگاهی محدود کنیم بلکه باید زمینه را برای کسب مهارت ها و تخصص های آنان مهیا کنیم تا توانایی انجام کارهای مثبت دیگر را داشته باشند آنان به خانواده ها توصیه می کنند جوانانشان را به هر قیمتی وادار به شرکت در کنکور نکنند و بدانند که تحصیل در دانشگاه همه نیازها و اهداف جوانان خلاق را تامین نمی کند. بی تردید برخوردهای نسنجیده با دانش آموزانی که بار سنگین کنکور بشدت روح آنان را مضطرب و پریشان کرده است، آثار منفی به دنبال خواهد داشت مریم یوسفی ، جامعه شناس و مدرس دانشگاه در این زمینه می گوید: طی سال های گذشته به دلیل بروز پدیده مدرک گرایی ، ورود به دانشگاه به عنوان یکی از مهمترین و اساسی ترین آرزوهای هر جوانی درآمده است شما وقتی وارد یک دبیرستان و یا حتی مدرسه راهنمایی می شوید و از آرزوهای بچه ها سوال می کنید درصد زیادی از آنها از راهیابی به دانشگاه و گذراندن تحصیلات عالیه می گویند و کمتر کسی به غیر از اینها فکر می کند در کوران پرتب و تاب کنکور دانشگاه ها و نیز در هنگامه ای که تنها ده درصد از جمعیت میلیونی داوطلبان از سد سخت کنکور می گذرند معیارهای گاه نادرست جامعه بر زخم های نود درصد بازماندگان کنکور نمک می پاشد رشد مدرک گرایی در گسترده ترین سطوح جامعه و حتی در میان خانواده ها جزیی ترین روابط اجتماعی را تحت الشعاع قرار داده است در ازدحام جوانانی که برای دریافت کارت ورود به جلسه آمده اند وقتی صحبت از انگیزه های شرکت داوطلبان در کنکور به میان می آید لبخندی پرمعنا بر گوشه لبان تک تک شان می نشیند و هر کدام از دریچه ای، لب به گلایه می گشایند.احسان ایزدی ، دیپلمه رشته علوم تجربی در این باره می گوید: پدرم معمولا با کنایه به من می گوید در کاغذ مدرک دیپلم تو، بقال سرکوچه خرما هم نمی پیچد! از شوخی که بگذریم امروزه برای انبوه جوانان دیپلمه کاری مناسب یافت نمی شود، بنابراین همه جوانان ، تنها راه رهایی را ورود به دانشگاه می دانند. در هر رشته ای که باشد، مهم نیست مهم این است که اطرافیان راضی اند که او دانشجوست امروزه داشتن مدارک تحصیلی دانشگاهی ، علاوه بر این که ملاک قابلیت ، استعداد و تجربه برای مشاغل گوناگون است ، در زمینه های مختلف ارتباطات خانوادگی مانند ازدواج ، عنصری کارآمد است و گاه حرف آخر را می زند براستی این همه تاکید بر این مساله از کجا ریشه گرفته و کابوس کنکور و مدرک و آزمون تا چه زمانی گریبانگیر افکار جوانان این مرز و بوم است و مهم تر این که ، امسال تکلیف بیش از900 هزار نفر بازمانده پشت دروازه های کنکور چیست؛ ناهید بابایی ، روان شناس می گوید: خانواده ها باید احتمالات را درباره پیروزی یا شکست فرزندان خود در آزمون دانشگاه در نظر بگیرند و با همین واقع نگری اجازه ندهند آنان در چرخه باطل یا همه چیز یا هیچ چیز گرفتار شوند. تهییج احساسات یک جوان برای پیروزی در آزمون دانشگاه کار مفیدی است مشروط بر این که او بداند که اولا قبولی در کنکور تنها راه موفقیت نیست و ثانیا با توجه به تعداد زیاد داوطلبان ورود به دانشگاه و رقابت بسیار فشرده ای که در این زمینه وجود دارد احتمال شکست او وجود دارد و با چنین درک درستی از فروشکستن شخصیت و اراده خود جلوگیری کند با اعلام اسامی قبول شدگان دانشگاه عده ای خوشحال خواهند شد و عده ای غمگین اما آن خوشحالی و این غم گذراست یک جوان سرشار از انرژی استعداد و آرزوهای سالم ست و فرصت کافی دارد تا استعداد خویش را در فنون و حرفه های گوناگون به کار گیرد و تسلیم ناامیدی نشود خانواده ها در این باره نقش حامی دارند و باید فرزندان خویش را در تحمل شکست های احتمالی و ضرورت آمادگی برای آزمون های دیگر یاری دهند و از سرزنش آنها بپرهیزند.