به گزارش تسنیم، ابوالفضل جلیلی با اشاره به برگزاری جشنواره های بیشمار در طول سال، گفت: بعضی از این جشنوارهها بیشتر به سرگرمی تبدیل شدهاند و از نظر محتوا و موضوع خیلی شبیه هم هستند و نمیتوانند آن طور که باید زمینهساز پیشرفت جایگاه هنرمند در هنر فیلمسازی شوند. البته در جشنوارههای موضوعی مثل راهآهن ـ با قدمت طولانی و خدمات بسیار فراوانی که به جامعه میدهد ـ میتوان امیدوار بود با برگزاری جشنوارهای فرهنگی و هنری بیش از پیش شرایط برای معرفی آن به جامعه و مردم فراهم شود.
او در پاسخ به این که چطور شد دبیری این جشنواره را عهدهدار شدید، افزود: همیشه از بچگی به راهآهن تعصب و علاقه خاصی داشتم. همیشه سفرهای ما با قطار بود و حتی منطقهای که زندگی میکردیم، همجواری خاصی با منطقه راهآهن داشت. از دوران بچگی با صدای قطار و ریل راهآهن و پرسپکتیوی که در آن وجود داشت، ارتباط خاصی داشتم و به این خاطر معمولا در فیلمهای خودم ربطی از راه آهن و قطار را میتوانید پیدا کنید.
او درباره تکراری نبودن سوژهها و جلوگیری از کپیکاریهایی که بسیار در سینما شاهد هستیم، به فیلمسازان جوان هشدار داد و گفت: باید طبق مقتضیات جامعه و روزگار خودمان حرکت کنیم. کافی است کمی با دید بازتر به اطراف خودمان نگاه بیندازیم تا با سوژههای بسیاری که میتواند در قاب دوربین ما ثبت شود، روبهرو شویم. فیلمسازان جوان ما تا وقتی نسبت به داشتههای خودشان ایمان نیاورند و از کمترین ابزارهای خود بهره درست را نبرند، نمیتوانند موفق شوند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم