رحلت ابو طالب (ع) حامی و عموی بزرگوار پیامبر اکرم (ص)
عبدمناف ، مکنی به ابوطالب (ع) یکی از فرزندان عبدالمطلب بن هاشم است. ابوطالب (ع) نیز به مانند پدر و نیاکان خود، از موحدان و پیروان دین حنیف ابراهیم (ع) و از هر گونه شرک و بت پرستی به دور بود.
کد خبر: ۱۰۷۱۰۴
ابوطالب و همسر مکرمه اش فاطمه بنت اسد برای پیامبر اکرم ، حضرت محمد(ص) تلاش های زیادی نمودند، بطوریکه ایشان را که در کودکی از نعمت پدر و مادر محروم بودندمورداحترام وتوجه خاص قرار دادند، تا این که بعد از رحلت عبدالمطلب که کفالت حضرت محمد(ص) را بر عهده داشتند، سرپرستی ایشان را که هشت سال بیشتر نداشتند به خوبی انجام دادند و از آن پس ، قیمومیت و کفالت حضرت محمد(ص) بر عهده عموی عزیزش ابوطالب (ع) قرار گرفت و این بزرگ مرد و همسرش فاطمه بنت اسد، حضرت محمد(ص) را چون نگینی در میان گرفته و از او نگه داری کردند و جای پدر و مادر او را برایش پر کردند. پس از بعثت پیامبر(ص)، خانواده ابوطالب (ع) نخستین کسانی بودند که به آن حضرت ایمان آورده و از او دفاع کردند.
بزرگ ترین تاوان ایمان و حمایت پدربزرگوارعلی بن ابیطالب (ع) از پیامبر(ص)، محاصره اقتصادی و اجتماعی خاندان عبدالمطلب از سوی سران قریش ، به مدت سه سال در شعب ابی طالب بود. درباره شخصیت ، فضیلت و ایمان ابوطالب (ع) روایات فراوانی وجود دارد، سرانجام این بزرگ حامی رسول خدا(ص) در 26 رجب و به روایتی در هفتم رمضان سال دهم بعثت (سه سال پیش از هجرت پیامبر(ص) در مکه معظمه به سرای باقی شتافت و از کینه ورزی ها و دشمنی های قریش رهایی یافت.
پیامبر(ص) در مصیبت عموی گرامیشان ، بسیار متاثرشدند و در پیشاپیش جنازه مطهر ایشان حرکت می کردند و فرمودند: صله رحم کردی و جزای خیر داده شدی. هم چنین پیامبر(ص) بعدها می فرمود: پیوسته قریش از من حساب می بردند و جرئت به اذیتم نداشتند تا وفات ابوطالب (ع). پس از وفاتش بر اذیتم افزودند و بر من جرئت کردند.