چگونه به روشندلان کمک کنیم؟

حرف زدن با صدای بلند: هنگامی که وارد اتاقی می‌شوید که فرد نابینا در آن قرار دارد به جای آن که کنارش بروید و با صدای آرام در گوشش صحبت کنید از همان دور، بلند حرف بزنید تا متوجه حضور شما شود. بعد به آرامی به او نزدیک شوید و تن صدایتان را پایین‌تر ببرید. اگر ناگهان کنار او حاضر شوید و شروع به حرف زدن کنید فرد نابینا وحشت می‌کند و از معلولیت خود احساس رنج خواهد کرد.

لحظه خروج: اگر قرار است نابینایی که با او صحبت کرده‌اید یا با او حرف زده‌اید در اتاق بماند و شما خارج شوید، حتما خروجتان را به او اطلاع دهید. او باید بداند آنجا نیستید وگرنه تصور می‌کند آنجا هستید و دیگر به کار او کاری ندارید.

پیشنهاد کمک: به سمت فرد نابینا بروید و مودبانه از او بپرسید آیا به کمک احتیاج دارد؟! در صورت درخواست او از هیچ کمکی دریغ نکنید. اگر هم فرد نابینا در موقعیتی است که صددرصد به کمک احتیاج دارد دیگر درنگ نکنید و به یاری‌اش بشتابید. همواره برای کمک، مودبانه رفتار کنید، اما مراقب باشید کاری را انجام دهید که او می‌خواهد نه کاری که خودتان اصرار دارید.

سوال کردن ممنوع: از آنجا که شرایط فرد نابینا با افراد معمولی متفاوت است خیلی‌ها عادت دارند به محض رویارویی با این گونه افراد راجع به هر چیزی سوال می‌کنند. این که آنها چگونه راه می‌روند، مقصد را پیدا می‌کنند، با دیگران ارتباط برقرار می‌کنند و... نابینایان بارها به این سوالات پاسخ داده‌اند و هیچ میلی ندارند مجدد فردی از سر کنجکاوی مزاحمشان شود. پس تا سرحدامکان سوال نکنید.

جابه‌جا نکردن وسایل: نابینایان در هر محیطی که قرار می‌گیرند سعی می‌کنند جای وسایل را به خاطر بسپارند. سعی کنید جابه‌جا کردن را به حداقل برسانید و اگر هم انجام دادید به آنها اطلاع دهید.

همراهی: گاهی پیش می‌آید که می‌خواهید در مسیری، یک نابینا را همراهی کنید و راهنمایش باشید. در این گونه
مواقع اجازه دهید بازویتان را بگیرد و اگر عصا به دست دارد در سمت دیگر عصایش حرکت کنید. به آهستگی قدم بردارید. حرکت سریع آنها را گیج می‌کند.