سوگ از دید بسیاری از ما به معنای از دست دادن یک عزیز است، اما از دست دادن هر آنچه برای ما اهمیت دارد، ممکن است احساس سوگواری در ما به وجود بیاورد. یکی از آن مهم‌های زندگی که ممکن است هر کس با از دست دادنش بشدت متاثر شود و احساساتی همچون سوگ را تجربه کند، سلامت است، به این معنا که امکان دارد، هر یک از ما با شنیدن خبری درباره وضعیت بد جسمانی‌مان یا ابتلا به یک بیماری، احساسات مربوط به سوگواری را تجربه کنیم.
کد خبر: ۱۰۶۳۵۶۵

هر چه بیماری سخت‌تر باشد، ممکن است احساس سوگواری ما هم شدیدتر باشد. برای مثال احساسات منفی و غم‌انگیزی که یک بیمار مبتلا به بیماری صعب‌العلاج تجربه می‌کند، می تواند به اندازه احساسات مادری که فرزندش را از دست داده یا همسری که شریک زندگی‌اش را از دست داده،‌ شدید باشد.

اگر هر یک از ما شناخت کامل‌تری از مجموعه احساسات مربوط به سوگواری به دست بیاوریم، رفتار صحیح‌تر و سنجیده‌تری در شرایط بحرانی باخبر شدن از بیماری داریم و به این ترتیب می‌توانیم اقدامات بهنگام‌تری داشته باشیم. نخستین مرحله سوگواری پس از شنیدن یک خبر بد درباره وضعیت سلامتمان احساس خشم است. بسیاری در این مرحله از خودشان، خدا و دیگران می‌پرسند، چرا من؟

مرحله بعدی انکار است. با این که پاسخ آزمایش، بیماری شما را نشان می‌دهد، ممکن است آن را منکر شوید. این مرحله خطرناک است چراکه با انکار بیماری دیر برای درمان اقدام می‌کنید و متضرر می‌شوید. اگر از مرحله انکار هم عبور کنید، آن وقت شاید به مرحله اندوه و افسردگی بیماری برسید، اما در این مرحله هم متوقف نشوید و گرچه اندوه به شما می‌گوید فعالیت برای درمان را متوقف کنید، به کار درمان ادامه بدهید و با خودتان بگویید این هم یک مرحله گذراست. سعی کنید در این مرحله به سفرهای دلچسب بروید و با کسانی که دوستشان دارید، وقت بگذارید تا غم بر شما مستولی نشود و شکستتان ندهد.

آخرین مرحله تسلیم است. این همان مرحله است که شما می‌پذیرید، بیمارید و باید مثل خیلی‌های دیگر که بیمار بوده‌اند، برای بهبودتان کاری کنید و اگر بیماری غیرقابل درمان است، برای پایان زندگی و سر و سامان دادن به کارهای نیمه‌تمام، برنامه‌ریزی داشته باشید.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها