«ون آلن» دانشمند برجسته علوم فضایی در 91 سالگی درگذشت

دکتر «جیمز ای.ون آلن» از اساتید برجسته فیزیک در دانشگاه آیوا ، کالج علوم و هنرهای لیبرال و از همه مهمتر از دانشمندان پیشروی علوم و تحقیقات فضایی آمریکا در سن 91 سالگی درگذشت.

کد خبر: ۱۰۵۹۷۹

به گزارش ایسنا ، وی صبح روز چهارشنبه (نهم آگوست برابر با هجدهم مرداد ماه) چشم از جهان فرو بست.
وی گرچه در سال 1985 میلادی بازنشستگیاش را اعلام کرد ، با این حال در حد فاصل سالهای 1972 تا 2003 میلادی یعنی مدت زمان عمر فضاپیمای Pioneer 10 ، همچنان به بررسی اطلاعات مربوط به این فضاپیما ادامه داد.
نقطه عطف زندگی طولانیمدت ون آلن ، استفادهاش از تجهیزات ساختهشده در دانشگاه آیوا و نصب شده بر روی نخستین ماهواره اکتشافی آمریکا بود که در سال 1985 موفق به کشف کمربندهای تشعشعاتی شد که اکنون به «کمربند ونآلن» موسومند.
نکته برجسته در زندگی این دانشمند، نقش ممتاز وی در ارتقای جایگاه علمی ایالات متحده در عرصه علوم فضایی است چرا که دقیقا در دوران درخشش و یکهتازی شوروی سابق در عرصه تحولات فضایی، ون آلن با کشف این کمربندهای تشعشعاتی که زمین را احاطه کردهاند نام آمریکا را حتی پیش از شوروی سابق بر سر زبانها انداخت.
این دانشمند بزرگ همچنین دستاوردهای فراوانی دیگری نیز داشته است که از آن جمله میتوان به ارایه نخستین گزارش منتشر شده در جهان در خصوص کمربندهای رادیویی مشتری در سال 1973 میلادی اشاره کرد.
وی این گزارش حیرت آور را با استفاده از اطلاعات به دست آمده از فضاپیمای Pioneer 10 ارایه کرد.
وی همچینن در سال 1979 میلادی و به لطف بهرهگیری از اطلاعات مربوط به فضاپیمای Pioneer 11 کمربندهای تشعشعاتی سیاره زحل را کشف کرد.
این دانشمند در طول فعالیتهای فضاییاش همواره در صف مخالفان پرتاب فضاپیماهای سرنشیندار بوده و بر این باور بود که فضاپیماهای کنترل از راه دور دارای قابلیت ویژه بوده و در عین حال کمهزینهتر هم هستند.

ون آلن در یک نگاه
این دانشمند در هفتم سپتامبر سال 1914 در Mount Pleasant چشم به جهان گشود. او در سال 1931 با دبیرستان و کلاس درس خداحافظی کرد و از کالج Iowa Wesleyan College در سال 1935 میلادی و در رشته فیزیک موفق به اخذ مدرک کارشناسی شد.
وی در سال 1946 و درحالی که علاقه شدیدی به علوم فضایی پیدا کرده بود به آزمایشگاه فیزیک کاربردی بازگشت و آنجا جایی بود که وی تیمی را سازماندهی کرد که به آزمایشاتی با راکتهای Aerobee وV2 مشغول شده بودند.
وی در سال 1951 به مقام استادی دانشگاه رسید و در همان زمان به عنوان رییس دپارتمان فیزیک و نجوم دانشگاه آیوا برگزیده شد.
وی این منصب را تا سال 1985 و زمان بازنشستگی خود بر عهده داشت.
این دانشمند در طول دهه 1950 میلادی به همراه همکاران و دانشجویان خود از زمین فوتبال دانشگاه برای پرتاب راکت و به هوا فرستادن بالنهای تحقیقاتی با هدف بررسی تشعشعات بالای جو زمین استفاده میکردند.
در سال 1974 میلادی مجله معروف «مردم» (People Magazine) آمریکا ، ون آلن را به عنوان یکی از 10 استاد برجسته در سراسر آمریکا برگزید.
شاگردان و دانش آموختگان وی از جمله دانشمندانی بودند که در طراحی ، ساخت و کنترل فضاپیماهایی همچونPioneer 11،Pioneer 10،Voyager 1 and 2 و فضاپیماهای گالیله و کاسینی حضور فعال داشتند.
این دانشمند بزرگ در سال 1994 میلادی جایزه معروف Gerard P.Kuiper Prize را از بخش علوم سیارهیی جامعه اخترشناسی آمریکا به پاس دستاوردهایش در علوم مرتبط به سیارات مختلف دریافت کرد.
از جمله جوایز و نشانهای دیگر این دانشمند میتوان به عضویت در آکادمی علوم ملی در آمریکا از سال 1959 میلادی، حضور در کاخ سفید و پذیرایی رییس جمهور وقت آمریکا از وی در سال 1987 میلادی، دریافت جایزه Crafoord Prize اهدایی از طرف آکادمی علوم سلطنتی سوئد از سوی پادشاه سوئد اشاره کرد.
وی 34 فارغالتحصیل دکتری به جامعه نجوم آمریکا و جهان ارایه کرد.
وی در گفتوگویی در فوریه سال 2004 میلادی گفت: «من 17 سال فقط اخترشناسی عمومی را تدریس میکردم و این رشته مورد علاقه من بود. من برای هر سخنرانی یک تا دو ساعت زمان صرف آماده ساختن خود میکردم.»
او درحالی چشم از جهان فرو بست که دارای 5 فرزند و 7 نوه بود.