اسناد و مدارک تاریخی ، از نارضایی و سرخوردگی شدید مرحوم آیت الله سید محمد طباطبایی از روند مشروطیت حکایت دارد. این امر، در یادداشتهای بجا مانده از ایشان بخوبی قابل مشاهده است.
کد خبر: ۱۰۵۹۰۰
برای نمونه ، در یادداشتی که به خط خویش بر حاشیه ص 344از کتاب بشاره الشیعه ، حاوی شرح چهل حدیث از منابع شیعه و سنی در شان حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام (موجود در کتابخانه مجلس) دارد چنین می نویسد:
بسم الله الرحمن الرحیم
امشب که شب چهارشنبه بیستم شهر رجب 1331است در قریه اوین باغ مرحوم امین حضور مشغول مطالعه این کتاب و کتاب ثواب الاعمال هستم. خیالم پریشان ، و مزاجم چندان سالم نیست. گاهی با خداوند تعالی درد دل می کنم ؛ کسی قابل نمی بینم که با او مائنوس شوم. آه از اهل ایران...دو نفر با هم متحد نیستند. به نفاق و بی غیرتی ، ایران را به باد دادند ؛ خاصه وزرا و وکلا که مبدائ اصلی به باد دادن ایران ، این دو طایفه بودند. وطن عزیز را به ثمن بخس فروختند. عن قریب به جزای عملشان مبتلا خواهند شد. گمان کردند روس و انگلیس را ممنون کرده ، فواید کلی از هر جهت از آنها خواهند برد. زهی خیال خام . این دو پس از تسلط، به اول کسی که متعرض شوند اینها خواهند بود ؛ آن فواید که خیال دارند نخواهند برد و اذل از یهود خواهند شد. از همه چیز گذشتم که خدمتی به این مردم کرده باشم از قید رقیت آزاد شوند، افسوس قدر ندانستند و نتیجه اعمالشان عکس آنچه مقصود ما بود شد و خواهد شد.