از نظر مبانی علمی، هرگاه «رشد» تولید ناخالص داخلی در دو فصل متوالی منفی شود، گفته میشود اقتصاد وارد رکود شده و برعکس، دستیابی به «رشد مثبت» برای دو فصل متوالی به معنی خارج شدن از رکود است. در صورتی که تعداد فصول رشد منفی متعدد و عمق رکود نیز زیاد باشد، «سطح» تولید ناخالص داخلی به مقادیر قابل توجهی کاهش پیدا میکند و این باعث میشود با وجود ورود اقتصاد به دوره رشد مثبت و خروج کامل از رکود، زمان مورد نیاز برای رسیدن به «سطح» درآمد سالهای قبل از رکود طولانی شود. بنابراین کاملا امکانپذیر است که یک اقتصاد نهتنها از رکود خارج شده بلکه در وضعیت رونق هم به سر ببرد، اما هنوز به سطح تولید ناخالص داخلی سالهای قبل از رکود نرسیده باشد.
آمار رسمی کشور نشان میدهد در اقتصاد ایران از بهار سال 1393، یعنی دقیقا همان زمانی که رئیسجمهور در مشهد مقدس اعلام کردند، رشد مثبت اقتصادی تحقق یافته و از رکود خارج شده و در پایان سال 1395 نیز تولید ناخالص داخلی با نفت و بدون نفت، در قله تاریخی خود قرار گرفته است. ارقام موجود نشان میدهد رشد متوسط سالانه تولید ناخالص داخلی در فاصله سالهای 1393 تا 1395، برابر 6/4درصد بوده و موید این واقعیت است که هیچ شائبهای در زمینه خارج شدن اقتصاد ایران از وضعیت رکودی وجود ندارد و نهتنها رشد مثبت را تجربه کردهایم بلکه از نظر سطح تولید ناخالص داخلی نیز خوشبختانه از مقدار قبل از رکود یعنی پایان 1390، به میزان محسوسی فراتر رفتهایم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم