در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پسرم کجایی؛
در فراسوی اندیشه ها در جستجوی دست محبتی است که از سر لطف دردهای درونی اش را التیام بخشد.
او وقتی با هزاران آرزو پرده از عمق غصه هایش برداشت ، تنها به یک جمله بسنده کرد: پسرم کجایی؛ مرد 45 ساله تاکستانی می گوید: رضا درزی رامندی هستم که به دلیل بیماری آسم به زحمت با کارگری در ساختمان ها ، سعی می کنم نان شرافت خویش بر سفره ای گذارم که اکنون پس از 4 سال این نان نیز به زحمت به دست می آید. او ادامه می دهد: 3 فرزندم (یک پسر 22 ساله و 2 دختر 17 و 12 ساله) از معلولیت شدید جسمی و روحی رنج می برند و همسرم با تمام مشکلات موجود عشق به فرزند را با تمام وجود در فضای غمزده زندگی زمزمه می کند. در این سالها چشم امیدم به فرزند 17 ساله ام بود که او نیز فریب یکی از بستگان نزدیک را خورد و 4 سال پیش تنها امید من و خواهران و برادر معلولش را به خزان آرزوها پیوند زد و پس از خارج شدن از خانه به همراه این فرد ، دیگر بازنگشت . در این مدت به هر کجا که شاید می توانستم نشانی از او به دست آورم سر زدم ، اما افسوس که هر روز ناامیدتر از روز پیش هستم و اکنون با سفره ای تهی از نان و قلبی مملو از غصه و رنج ، در جستجوی گمشده خود هستم .وی می گوید: فرزندم به هویت «محمد درزی رامندی» متولد 1362 است و در انتظار دست سخاوت و مهربانی مردمی هستیم که وصف ایثار آنها بر تارک اندیشه های انسانی می درخشد و از آنها می خواهم اگر نشانی از گمشده ما دارند، به او بگویند؛ چشم خواهران معلول او به در خانه خیره شده است تا شاید آمدن او را با خنده ای که بر لب آنها خشکیده خوشامد بگویند. از دوستانی که از صاحب تصویر چاپ شده اطلاع دارند ، درخواست می شود موضوع را به گروه حوادث با تلفن 22222511 از ساعت 15 تا 20 اطلاع دهند.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
