متن کامل پیش نویس قطعنامه شورای امنیت

گروه موسوم به «1+5» پیشنویس قطعنامهای را در شورای امنیت تدارک دیده که از ایران میخواهد تا تاریخ 9 شهریور ماه تمام فعالیتهای مربوط به غنیسازی را به حال تعلیق در آورد و در صورتی که به این قطعنامه پایبند نباشد، آنگاه معیارهایی مطابق بند 41 فصل هفت منشور سازمان ملل را تصویب کند «تا ایران را به پایبندی به این قطعنامه و مطالبات آژانس بینالمللی انرژی اتمی ترغیب کند».

کد خبر: ۱۰۴۳۳۵

همچنین این بیانیه تاکید کرده است: «چنین معیارهای بیشتری در صورتی که ایران به این قطعنامه پایبند باشد، ضرورت نخواهند داشت».
به گزارش ایسنا، آنچه در پی میآید متن کامل آخرین پیشنویس قطعنامهای است که گروه موسوم به 1+5 روی میز شورای امنیت قرار داده تا 15 عضو آن درباره آن در مشورت با پایتختهایشان تصمیمگیری کنند و روز دوشنبه به آن رای بدهند. بندهای مقدماتی این بیانیه به شرح زیر است:

1- شورای امنیت بیانیه پایانی ریاست شورا S/PRST/15/2006 مورخ 29 مارس 2006 را یادآور میشود،
2- بر تعهدش نسبت به معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای (ان.پی.تی) تاکید و حق کشورهای عضو مطابق با بندهای I و II آن معاهده را برای توسعه تحقیق، تولید و استفاده از انرژی هستهای با اهداف صلحآمیز و بدون تبعیض را یادآور میشود،
3- با نگرانی جدی به گزارشات مکرر مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی و قطعنامههای شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی از جمله قطعنامه GOV/14/2006 آژانس بینالمللی انرژی اتمی مربوط به برنامه هستهای ایران که به وسیله مدیر کل آژانس بینالمللی انرژی اتمی به شورا گزارش شد، اشاره میکند،
4- با نگرانی جدی اشاره میکند که گزارش 27 فوریه 2006 مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی (GOV/15/2006)، فهرست تعدادی مسائل باقیمانده و نگرانیهایی را نسبت به برنامه هستهای ایران از جمله موضوعاتی که میتواند یک بعد هستهای نظامی داشته باشد، ارایه داد و نیز اشاره میکند که آژانس بینالمللی انرژی اتمی قادر نیست در این خصوص که هیچ مواد یا فعالیت هستهای اعلام نشدهای در ایران وجود ندارد، نتیجهگیری کند،
5- با نگرانی جدی به گزارش 28 آوریل 2006 مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی (GOV/14/2006) و یافتههایش از جمله این که پس از گذشت بیش از سه سال تلاشهای آژانس برای طلب کردن شفافیت نسبت به همه وجوه برنامه هستهای ایران، شکافهای موجود در آگاهی هم چنان موضع نگرانی است و این که آژانس بینالمللی انرژی اتمی در حصول پیشرفت در تلاشهایش برای ارایه تضمینهایی نسبت به فقدان مواد و فعالیتهای هستهای اعلام نشده در ایران ناتوان است، اشاره میکند،
6- با نگرانی جدی به این مسایل اشاره میکند که همان طور که گزارش 8 ژوین 2006 مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی (GOV/38/2006) تایید کرده، ایران گامهای مطالبه شده شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی و تاکید شده در بیانیه 29 مارس شورای (امنیت) را که برای اعتماد سازی ضروری است، اتخاذ نکرده و به ویژه ایران تصمیم بر ازسرگیری فعالیتهای مربوط به غنیسازی از جمله تحقیق و توسعه، گسترش و بیانیههای اخیر درباره چنین فعالیتهایی و تعلیق مستمر همکاری با آژانس بینآلمللی انرژی اتمی تحت پروتکل الحاقی گرفته است،
7. بر اهمیت تلاشهای سیاسی و دیپلماتیک برای یافتن یک راهحل از طریق مذاکره تاکید میکند که تضمین کند برنامه هستهای ایران منحصرا دارای اهداف صلحآمیز است و اشاره میکند که یک چنین راهحلی در هر جای دیگر به نفع منع اشاعه هستهای خواهد بود،
8. از بیانیه فیلیپ دوست بلازی، وزیر امور خارجه فرانسه به نمایندگی از وزیران امور خارجه چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، پادشاهی بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی، ایالات متحده آمریکا و نماینده عالی اتحادیه اروپا در پاریس مورخ 12 ژوییه 2006 (S/573/2006) استقبال میکند.
9. از خطرات اشاعه ناشی از برنامه هستهای ایران نگران است، با توجه به مسوولیت ابتداییاش تحت منشور سازمان ملل متحد برای حفظ صلح و ثبات بینالمللی و مصمم بودن در جلوگیری از وخامت اوضاع تمهیدی میاندیشد،
10. تحت بند 40 فصل VII منشور ملل متحد در راستای الزامی کردن تعلیق مورد درخواست آژانس بینالمللی انرژی اتمی اقدام میکند.»
در بندهای اجرایی پیشنویس این قطعنامه آمده است:

«1. از ایران میخواهد بدون تاخیر بیشتر گامهای مورد درخواست شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی در قطعنامه GOV/14/2006 را که برای اعتمادسازی نسبت به ماهیت منحصرا صلح آمیز برنامه هستهایاش و حل پرسشهای باقی مانده ضروری است را بر دارد.
2. تقاضا میکند که در این چارچوب، ایران تمامی فعالیتهای مربوط به غنیسازی و بازفرآوری از جمله تحقیق و توسعه را تعلیق کند تا مورد راستیآزمایی آژانس بینالمللی انرژی اتمی قرار گیرد.
3. این اعتقاد را ابراز میکند که چنین تعلیقی که کامل باشد، پایبندی ایران به مطالبات مطرح شده از سوی شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی را راستیآزمایی میکند و به راهحلی دیپلماتیک و از طریق مذاکره منجر خواهد شد که تضمین میکند برنامه هستهای ایران دارای اهداف منحصرا صلحآمیز است، بر تمایل جامعه بینالمللی برای کار کردن به شکلی مثبت در جهت چنین راهحلی تاکید میکند، مطابق با شروط فوق ایران را به تعامل دوباره با جامعه بینالملی و آژانس بینالمللی انرژی اتمی، ترغیب و تاکید میکند که چنین تعاملی به نفع ایران خواهد بود.
4- در این راستا پیشنهادات چین، فرانسه، آلمان، روسیه، پادشاهی انگلیس و آمریکا را که با حمایت نماینده عالی اتحادیه اروپا برای ترتیبات بلندمدت جامع حمایت میشود و توسعه روابط و همکاری با ایران بر مبنای احترام دوجانبه و برقراری اعتماد بینالمللی نسبت به ماهیت منحصرا صلحآمیز برنامه هستهای ایران را مجاز میشمارد، صحهگذاری میکند.
5. از تمامی کشورها میخواهد مطابق با اختیارات حقوقی ملی و قانونیشان و مطابق با حقوق بینالملل هشیار باشند و از انتقال هر گونه اقلام، مواد کالا و فنآوری که میتواند به فعالیتهای مربوط به غنیسازی و بازفرآوری و برنامههای موشکی بالستیک ایران مربوط شود، جلوگیری کنند.
6. قصدش را برای اجرای دوباره روند آژانس بینالمللی انرژی اتمی بیان میکند، با جدیت از نقش شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی حمایت میکند، از مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی و دبیرخانه برای تلاشهای حرفهای و بیطرفانه جاریشان در حل تمامی مسایل باقی مانده موجود در ایران در چارچوب آژانس تمجید و حمایت میکند، بر ضرورت تداوم کار آژانس بینالمللی انرژی اتمی برای روشن ساختن تمامی مسایل باقیمانده مربوط به برنامه هستهای ایران تاکید میکند و از ایران میخواهد مطابق با شروط پروتکل الحاقی اقدام کند و بدون تاخیر تمامی معیارهای شفافساز را آن طور که آژانس بینالمللی انرژی اتمی ممکن است در حمایت از تحقیقات جاریاش در خواست کند، اجرا نماید.
7. تا تاریخ 31 اوت (9 شهریور) یک گزارش مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی را در درجه اول درباره این که آیا ایران تعلیق کامل و پایدار تمامی فعالیتهای ذکر شده در این قطعنامه را اجرا کرده و نیز درباره روند پایبندی ایران به تمامی گامهای مورد درخواست شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی و شروط فوق در این قطعنامه، به شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی و به موازات آن به شورای امنیت برای بررسی ارایه دهد.
8. قصدش را بیان میکند که در صورتی که ایران تا آن تاریخ به این قطعنامه پایبند نباشد، آنگاه معیارهایی مناسب تحت بند 41 فصل VII منشور سازمان ملل متحد را تصویب کند تا ایران را به پایبندی به این قطعنامه و مطالبات آژانس بینالمللی انرژی اتمی ترغیب کند و تاکید میکند که در صورت لزوم اتخاذ چنین معیارهای بیشتری، به تصمیمات بعدی نیاز خواهد بود.
9. تاکید میکند که چنین معیارهای بیشتری در صورتی که ایران به این قطعنامه پایبند باشد، ضرورت نخواهند داشت.»
عنوان فصل هفتم منشور سازمان ملل «اقدام در رابطه با تهدیدات صلح، نقضهای صلح و اقدامات تجاوزکارانه» است. برای روشنتر شدن بند 40 فصل هفت منشور سازمان ملل که پیشنویس کنونی قطعنامه شورای امنیت بر آن مبتنی است، ترجمه فارسی بندهای کلیدی این فصل از منشور سازمان ملل به نقل از خروجی سایت ایسنا:

فصل VII «اقدام در رابطه با تهدیدات صلح، نقضهای صلح و اقدامات تجاوزکارانه»
بند 39
شورای امنیت باید وجود هرگونه تهدید برای صلح، نقض صلح و یا اقدام تجاوزکارانه را تشخیص دهد و توصیههایی ارایه کند یا تصمیم بگیرد که چه معیارهایی باید مطابق با بندهای 41 و 42 برای حفظ و احیای صلح و ثبات بینالمللی اتخاذ شود.

بند 40
در راستای جلوگیری از وخامت اوضاع، شورای امنیت ممکن است پیش از توصیهها و یا تصمیمگیری درباره معیارهای منظور شده در بند 39 از طرفهای مربوطه بخواهد به چنین معیارهای مشروطی که شورا ضروری یا مطلوب در نظر میگیرد، پایبند باشند. چنین معیارهای مشروطی باید بدون پیشداوری برای حقوق، ادعاها یا موضع طرفهای مربوطه باشد. شورای امنیت باید آن طور که لازم است قصور در پایبندی به چنین معیارهای مشروطی را در نظر بگیرد.

بند 41
شورای امنیت ممکن است تصمیم بگیرد که چه معیارهایی بدون توسل به نیروی نظامی، برای اثرگذاری بر تصمیماتش به کار گرفته میشود و ممکن است از اعضای سازمان ملل بخواهد چنین معیارهایی را به کار گیرند. اینها ممکن است وقفه کامل یا نسبی روابط اقتصادی و ارتباطات راهآهن، دریایی، هوایی، پستی، تلگرافی، رادیویی و دیگر ابزارهای ارتباطاتی و قطع روابط دیپلماتیک را شامل شود.

بند 42
اگر شورای امنیت در نظر بگیرد که معیارهای منظور شده در بند 41 ناکافی خواهد بود یا ثابت شود که ناکافی است، ممکن است چنین اقدامی را با نیروهای هوایی، دریایی یا زمینی انجام دهد، چرا که ممکن است برای حفظ و یا احیای صلح و امنیت بینالمللی ضروری باشد. چنین اقدامی ممکن است نمایشهای قدرت، محاصره و دیگر عملیاتها از طریق نیروهای هوایی، دریایی و یا زمینی اعضای سازمان ملل را شامل شود.»