ســوره ملک، ســورهای مکی اســت و به مباحث اصیل اعتقادی، یعنی خداشناســی، راهنماشناسی و فرجامشناسی میپردازد. محور اصلــی این ســوره، این اســت کــه ملــک و فرمانروایی هســتی، تنها در دســت خداســت و دیگــر مباحــث مطــرح شــده، در ســایه ایــن نکته مهــم ارائــه میشــود. مخاطب با تدبر در این ســوره، جایگاه خود را در نظــام آفرینــش مییابد و بــا فهم هدف آفرینش و مقصــد نهایی خود، ضــرورت یافتن ســبک زندگــی متعالی با بهرهگیــری از عقل و وحی را احساس کرده و برای رسیدن به آن انگیزه پیدا میکند.
فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقًا لأصْحَابِ السَّعِیرِ(11)
پــس بــا این ســخنان به گنــاه خود اعتــراف میکننــد، از اینرو لعنت و دوری از رحمت خدا بر دوزخیان!
از ایــن آیــه کوتــاه میتوان یک نکته مهم را برداشــت کــرد و آن اینکه خدای متعال برای هدایت مردم در دنیا و رســیدن آنان به ســعادت ابــدی هــر آنچــه لازم بــوده و بلکــه بیــش از آن را فراهــم کــرده اســت؛ بهگونــهای کــه کافــران و اهــل دوزخ در جهنــم هرگز لب به شــکایت نمیگشــایند و به خــدای متعال اعتراض نمیکننــد که ضلالت ما دســت خودمان نبود و اگر چنین و چنان میکردی، ما گمراه نشــده بودیم؛ بلکه همه اهل دوزخ خود را مقصر میدانند و به اشــتباهات خود اقرار میکنند. چنین چیزی در بیان قرآن، روایات و متکلمان، «اتمــام حجــت» نامیده میشــود.
در آیه یازدهم سوره مبارکه ملک «سحقا» به چه معناست؟
الف) دوری از رحمت خدا ب) دوری از مومنان
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم