محمدحسین باغشنی، اصالتا اهل نیشابور است، اما برای ادامه تحصیل به همراه خانواده به استان ایلام مهاجرت کرده است. به دلیل تشابه اسمی بین سیروان در استان ایلام و شیروان در خراسان رضوی، کنجکاوانه برای بازدید به منطقه سیروان میرود. او با ورود به منطقه، تحقیقاتی درباره بافت خاک، وضعیت آب و هوا و پوشش گیاهی انجام میدهد. از آنجا که خودش به عنوان یک نیشابوری کاملا به کشت زعفران مسلط بوده، متوجه میشود اقلیم این منطقه از ایلام کاملا مستعد کشت زعفران است.
این محقق و فعال اقتصاد مقاومتی بلافاصله تصمیم به کشت زعفران در این منطقه میگیرد، اما با مخالفتهای شدید و انکار مسئولان و کارشناسها مواجه میشود. با وجود این، او پس از اجاره یک مزرعه کوچک، بذر زعفران را از نیشابور وارد ایلام میکند و به این ترتیب کشت آزمایشی زعفران در ایلام برای نخستین بار آغاز میشود.
با مشاهده نتایج موفقیتآمیز کشت زعفران، آقای باغشنی با اخذ تسهیلات اقتصاد مقاومتی از بسیج سازندگی، کشت عمده زعفران را آغاز میکند. سود و درآمد زایی این طرح برای محمد حسین باغشنی آنقدر مناسب و بهصرفه بود که بعد از فارغالتحصیلی دیگر به شهر خودش برنگشت و در روستای درویشان به همراه خانوادهاش ساکن شد.
این فعال اقتصاد مقاومتی، میگوید: با عنایت به وضع تحریمهای ظالمانه توسط کشورهای غربی و مستکبرین لازم است با فعال کردن ظرفیتهای اقتصادی مغفول، اقتصاد کشور را رونق دهیم. من طعم تلخ محرومیت را در روستای محل زندگی خود لمس کردهام و به همین دلیل از انگیزههای زیادی برای خوداتکایی و ارتقای امرار معاش خانوادهام برخوردارم.
محمدحسین باغشنی خاطرنشان میکند: شرایط فعلی ایلام ایجاب میکند جوانها با قطع امید از شغلهای دولتی با استفاده از ظرفیتهای محل زندگی خود، درآمدزایی و اشتغالزایی کنند و در حد توان به اقتصاد مقاومتی منطقه یاری رسانند.
او میافزاید: با توجه به اینکه سیروان در حال حاضر شهرستانی است که شرکتها و صنایع تولیدی بزرگ ندارد، بحث مهاجرت از این منطقه به صورت جدی مطرح است و باید متوجه خطرهای آن بود. در این شرایط ترویج کشت زعفران به عنوان یک ماده ارزشمند و سرشار از سود و نیز تخصیص تسهیلات اقتصاد مقاومتی راه مناسبی برای تقویت خانوادههاست.
این فعال اقتصاد مقاومتی اظهار میکند: در سال 92 طرح خود را با کاشت 300 کیلوگرم پیاز زعفران آغاز و در سال 94، 200 گرم زعفران برداشت کردم. از آنجا که این زمین دو سال است زیر کشت رفته، در سالهای آینده به علت تکثیر پیازها میزان تولید افزایش مییابد و در سال پیک آن حداقل 5/1 کیلوگرم در همان سطح میتوان برداشت کرد.
او میافزاید: یک بار که پیاز زعفران کشت شود تا هفت سال دیگر نیازی به کشت پیاز نیست. این محصول در سال فقط به یک تا دو بار آبیاری در مهرماه جهت بیداری و جوانه زدن نیاز دارد. زعفران یکی از بهترین محصولات قابل کشت در زمینهای نامرغوب درجه دو و سه و کم آب است و برای کشاورزان سود قابل توجهی به همراه دارد، چرا که گیاه زعفران نیاز به آب فراوان ندارد.
باغشنی ادامه میدهد: زعفران با آب و هوای سیروان سازگاری دارد. اگر کشت این محصول در روستاهای سیروان جا بیفتد، میتواند در امر اشتغال و درآمد روستاییان تاثیر بسیاری بر جای گذارد. حمایتهای بسیج تا به امروز بسیار ارزشمند بوده و دستگاههای دولتی هم باید در این زمینه فعال شوند تا اقتصاد مقاومتی فقط متکی به بسیج نباشد و از منابع دولتی هم برای آن بودجه در نظر گرفته شود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم