تلخی یک اشتباه

در شرایطی که تحقیقات صورت گرفته در دانشگاه های کشور از بروز ناهنجاری های فیزیکی در میان بیش از 90 درصد دانشجویان خبر می دهد، بتازگی خبر شیوع افسردگی در میان دانشجویان کشورمان
کد خبر: ۱۰۳۵۸۷
، (بویژه اهالی خوابگاه های دانشجویی) را به نقل از حریرچی ، مدیرکل دفتر امور علمی و پژوهشی وزارت بهداشت شنیدیم.
با علم به این که هر ساله از سوی وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری بودجه های در خور توجهی برای ورزش دانشگاه ها اختصاص می یابد، پرسشی که به ذهن خطور می کند این است که چرا با وجود صرف بودجه های کلان در امر ورزش دانشگاه ها معضلاتی گریبان دانشجویان ما را گرفته که با این مساله منافات کامل دارد و در ادامه تنها پاسخ معقول این است که قطعا این بودجه ها در کانال دیگری جز ورزش همگانی دانشجویان به مصرف می رسد.
کانالی که شاید بتوان نامش را ورزش قهرمانی گذاشت. مجرای عمیقی که دانشجویان ما بهای سنگینی را بابت پر کردن آن می پردازند. در کشورهای پیشرفته ، ورزش همگانی و ورزش قهرمانی هر کدام جایگاه ، بودجه و امکانات خاص خود را دارد و مردم و مسوولان اجازه نمی دهند یکی از این دو تحت الشعاع دیگری قرار گیرد.
دکتر سید امیراحمد مظفری از اساتید دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران با بیان این مطلب می افزاید: متاسفانه در کشور ما زرق و برق ورزش پوچ و بی محتوای قهرمانی ، موجب ضعف و در انزوا قرار گرفتن ورزش همگانی شده است.
باوجود همه توجهات و سرمایه گذاری های صورت گرفته ، ورزش قهرمانی (دانشجویی) ما نه در آسیا، نه در المپیک و نه در سطح جهانی ، هیچ حرفی برای گفتن نداشته است و آمار موجود هم موید این مطلب است.
به گفته دکتر مظفری ، در حالی که تحقیقات صورت گرفته حکایت از ضعف جسمانی دانشجویان و افزایش ناهنجاری های بدنی در میان آنها دارد و بسیاری از دانشجویان ما افرادی بی تحرک و بی انگیزه اند، شاهد هیچ تلاشی برای ایجاد انگیزه و روحیه بخشیدن به آنها و سوق دادنشان به سمت ورزش و فعالیت های بدنی نیستیم و در جایی که می دانیم حتی اهدای یک دست لباس ورزشی به یک دانشجو خود عاملی برای ایجاد تمایل در وی نسبت به ورزش است ، بعضی دانشگاه ها با اجاره فضاهای ورزشی موجود، منبع درآمدی برای خود فراهم کرده اند و دانشجو در صورت تمایل به استفاده از این فضا باید به دانشگاه خود پول هم بپردازد که این تاثرآورترین بخش قضیه است.
به عقیده این استاد دانشگاه ، هیچ نظارت جدی از سوی مسوولان ذی ربط بر امر ورزش دانشگاه ها صورت نمی گیرد. این در حالی است که بهبود شرایط فعلی نیاز به همت و برنامه ریزی اساسی دارد و مشکل لاینحلی نیست.
وی در بخش دیگری از صحبتهایش ، با اشاره به این که دانشجویان دانشگاه غیردولتی در زمینه ورزش بسیار مظلوم تر از دیگر دانشجویان واقع شده اند، می گوید: بعضی دانشگاه های غیر دولتی سالیانه چندین تیم ورزشی را با صرف هزینه های کلان به خارج از کشور اعزام می کنند و با توجه به این که اعضای این تیمها همگی از قهرمانان شناخته شده کشورمان هستند، تنها نتیجه این کار، ایجاد جو بدبینی در میان دانشجویان است ؛ چرا که آنها آشکارا می بینند شهریه های پرداختی از سوی خانواده هایشان (به شکل ارز) در اختیار تعداد محدودی دانشجو قرار می گیرد که معلوم نیست اصلا قادر به مقام آوری برای دانشگاه متبوعشان هستند یا خیر؛ بگذارید بهای سنگین ورزش قهرمانی را اسپانسرها بپردازند در حال حاضر بیش از 90 درصد بودجه و اعتبارات و امکانات ورزش دانشگاه ها به سمت ورزش قهرمانی هدایت می شودو از این لحاظ تبعیض شدیدی میان ورزش همگانی و ورزش قهرمانی وجود دارد.
به گفته دکتر محمدمهدی خبیری ، عضو هیات علمی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران از 5هدف عمده ای که در ورزش دانشگاه ها مطرح است (شامل : پر کردن اوقات فراغت ، بهداشت و سلامت ، قهرمانی ، آموزش مهارت های روانی و اجتماعی و ایجاد امکانات و فضاهای ورزشی ) رویکرد جدی مسوولان دانشگاه ها به سمت ورزش قهرمانی است ؛ در حالی که این مساله به این شکل در هیچ جای دنیا مطرح نمی باشد.

با وجود ضعف جسمانی و ناهنجاری های بدنی دانشجویان رویکرد جدی مسوولان تنها به سمت ورزش قهرمانی است

دکتر خبیری با اشاره به این که در بسیاری از کشورها هزینه های ورزش قهرمانی را بخش خصوصی تامین می کند، می گوید: معمولا شرکتهای مطرح و صاحب نام به عنوان اسپانسر دانشگاه ها وارد میدان می شوند و به عنوان مثال با پرداخت مبلغ قابل توجهی ، تابلوی تبلیغاتی شان را بر سر در سالن ورزشی آن دانشگاه نصب می کند و مسوولان ورزش دانشگاه نیز با مبلغ دریافتی ، هزینه های بسیار بالای ورزش قهرمانی دانشجویان را می پردازند بدون این که اولا لطمه ای به بخش ورزش همگانی آن دانشگاه وارد شود و ثانیا دیگر دانشجویان بخواهند تاوان ورزش قهرمانی دوستانشان را بپردازند.

ورزش قهرمانی یا طبل میان تهی؛


دکتر بهرام قدیمی ، مدیرکل تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی ، ورزش همگانی را از اولویت های این دانشگاه برای بالا بردن آمادگی جسمانی دانشجویان به منظور مقابله با آسیب های مختلف اجتماعی ازجمله اعتیاد می داند و ضمن رد نظر کسانی که معتقدند این دانشگاه ورزش همگانی را فدای ورزش قهرمانی می کند، می گوید: ما سالانه در بخش ورزش همگانی حدود 10 میلیارد تومان و در بخش قهرمانی یک میلیارد تومان هزینه می کنیم ؛ اما فعالیت های ما در بخش ورزش همگانی صدا ندارد و شاید به همین دلیل به چشم نمی آید ولی ورزش قهرمانی پرسروصداست و بیشتر دیده می شود.
قدیمی با اشاره به روند رو به رشد احداث فضاهای ورزشی از سوی دانشگاه آزاد (بویژه در کنار خوابگاه های دانشجویی)، خبر از راه اندازی ایستگاه های تندرستی و ترویج رشته های مفرحی مانند دارت در بیشتر واحدهای این دانشگاه می دهد و می گوید در کنار پرداختن به ورزش همگانی ، در بخش قهرمانی نیز سرمایه گذاری کرده ایم و با اعطای تسهیلات ، تخفیفات و مزایای ویژه به ورزشکاران سعی داریم درس و ورزش را با هم آشتی دهیم.
به گفته وی ، از حدود 200 واحد دانشگاه آزاد تنها 5 6واحد فاقد فضای ورزشی مناسب هستند و سهم هر یک از دانشجویان این دانشگاه از فضاهای ورزشی بیش از 2 مترمربع است که در نوع خود یک رکورد به حساب می آید.
اما برخلاف دکتر قدیمی دکتر نجف پور، رئیس دانشکده تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، با قبول این که دانشگاه آزاد به آن اندازه که به ورزش قهرمانی پرداخته به ورزش همگانی توجه نکرده است ، می گوید: متاسفانه ما با قهرمانان ورزشی مشکلاتی از قبیل حضور نداشتن در سر کلاسهای درس را داریم ؛ ولی من سعی می کنم شرایطی ایجاد کنم که دانشجویان دیگر فکر نکنند در حقشان اجحافی صورت گرفته است و امیدوارم بتوانم عدالت را میان دانشجویان عادی و دانشجویان قهرمان برقرار کنم.

ورزش همگانی ، عاملی مهم برای
ایجاد انگیزه در دانشجویان


دست نیافتن به هویتی موفق ، نداشتن امنیت شغلی و اجتماعی ، اشباع بازار کار، وضعیت تحصیلی و عوامل خانوادگی از جمله فاکتورهای اثرگذار در بی انگیزگی دانشجویان و افسردگی آنهاست و روی آوردن به ورزش همگانی یکی از مهمترین عوامل ایجاد انگیزه و روحیه بخشیدن به دانشجوست.
دکتر مهرزاد حمیدی ، رئیس فدراسیون ملی ورزش های دانشجویی و عضو هیات علمی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران با اشاره به نظرسنجی ملی که از دانشجویان سراسر کشور به عمل آمده است و نتایج آن راهگشای بسیار خوبی برای توسعه ورزش همگانی در دانشگاه ها بوده می گوید: در قالب برنامه سوم توسعه قید مدال آوری دانشجو و مطرح شدن در رسانه ها و بسیاری برنامه های کاذب و بی اثر را زدیم و براساس نظرات دانشجویان ، جهت حرکتمان را مشخص کردیم.
در این برنامه ما بیشتر بودجه ورزش را به سمت خوابگاه ها سوق دادیم و با تشویق و هدایت دانشجویان به سوی ورزشهایی که ایجاد انگیزه می کند ؛ ولی ورزش قهرمانی محسوب نمی شود، بر تعداد دانشجویان زیر پوشش طرح ورزش دانشجویی افزودیم و امیدواریم این طرح بتواند تب ورزش را در دانشگاه ها هر روز بیش از گذشته بالا ببرد.
حمیدی با اشاره به بودجه 190 میلیون تومانی فدراسیون نوپای ورزشهای دانشجویی می گوید: سعی می کنیم نخبه های المپیادهای ورزشی دانشجویی را از طریق این فدراسیون انتخاب کرده و به مسابقات برون مرزی اعزام کنیم ، ولی به هر حال تاکید ما بیشتر روی ورزش درون دانشگاهی است که ضامن سلامت روح و جسم همه دانشجویان است.

ورزش همگانی اولویت نخست


فرشته عدل ، عضو هیات علمی دانشکده تربیت معلم با اشاره به نداشتن برنامه ریزی صحیح در دانشگاه ها، از سیاست های اشتباهی که موجب آسیب دیدن سلامت جسمی و فکری قشر دانشجو شده ، بشدت گله مند است و می گوید: با وجود این که وزارت علوم بودجه خوبی برای ورزش دانشگاه ها اختصاص داده است ؛ ولی اداره دانشگاه ها به شکل سنتی و دوست بازی های رایج که براساس آن هر کسی سعی دارد رفقای صمیمی و قدیمی خود را سر کار بیاورد و کارها را به آنها بسپارد، موجب شده تیمهای دانشگاهی نتیجه گیری های خوبی نداشته باشد و بازدهی آنها بسیار پایین تر از حد تصور باشد.
خانم عدل معتقد است در ورزش دانشگاهی همه چیز حالت نمایشی پیدا کرده و سلامت دانشجویان در درجه آخر اهمیت قرار گرفته است و تا وضع به همین منوال پیش می رود، ورزش دانشگاه ها حرفی برای گفتن نخواهد داشت.
به گفته این استاد باسابقه دانشگاه ، تنها در صورتی که به ورزش همگانی بها دهیم ، می توانیم امید به توسعه ورزش قهرمانی داشته باشیم و در غیر این صورت هر دو را یکجا واگذاشته ایم.


زهره زیدی فرد
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها