گروهی از محققان با بازنگری درباره زندگی مورچگان ، به این نتیجه رسیده اند که این موجودات خستگی ناپذیر می توانند با شمردن قدمهایشان دوباره مسیر برگشت خود را پیدا کنند
کد خبر: ۱۰۳۵۷۵
، حتی اگر در مسیر حرکتشان موانعی نیز وجود داشته باشد.
تئوری های بسیاری محققان را بر آن داشت که شاید این سخت پوستان به یک وسیله اندازه گیری طبیعی مجهز باشند که به آنها اجازه می دهد قدمهای خود را بشمارند.
محققان عنوان می کنند که این سیستم خودکار قدم شماری ، به سیستم عصبی او وابسته است و هر بار مورچه به خانه برمی گردد، این سیستم پاک می شود تا دوباره از نقطه مبدا مسیر دیگری را طی کند.
محققان در آزمایشی 2 گروه از مورچگان را که گروه اول پاهایشان کوتاه شده بود و گروه دوم کاملا سالم بودند در مسیری قرار دادند. گروه اول پس از طی مسیر در نیمه های جاده متوقف شدند ؛ ولی گروه دوم به راه خود ادامه دادند تا به نقطه شروع رسیدند.
مورچگان همیشه مسیر تابش نور خورشید را ملاک جابه جایی خود می دانند و از این طریق راه برگشت را پیدا می کنند و نیز در مسیر حرکت خود ماده ای ترشح می کنند که به آنها کمک می کند مسیر خود را شناسایی کنند.
ماتیاس ویتلینگر از دانشگاه زوریخ به این نتیجه رسید که قدم برداشتن مورچگان و شمردن قدمها تا رسیدن به منبع غذایی و برگشت ، نوعی حساب و کتاب دارد. محققان ، این علم پیدا کردن مسیر را حافظه دیداری می نامند. مورچه ها با به یاد داشتن چیزی که در مسیر حرکت به آن برخورد کرده اند، قادر به طی کردن و حتی برگشت به نقطه آغاز هستند.
حتی موقعی که مورچگان غذایی را پیدا می کنند، می توانند مسیر را به دیگران هم یاد بدهند. محققان در نظر دارند این اندازه گیری مورچگان را که نوعی اندازه گیری بیولوژیکی است ، به اثبات برسانند.