تهاجم وسیع به خاک ایران از سوی عراق
بعد از پذیرش قطعنامه 598 از سوی ایران و برتری موضع نظامی و سیاسی ایران در عرصه های مختلف ، رژیم صدام مجددا به خیال خود به دنبال ضربه زدن به ایران برآمد.
برگزاری جلسه مشترک شورای فرماندهی انقلاب عراق به ریاست صدام در 30 تیر ماه 1367 نشان می داد که دولت عراق درصدد اقدام مهمی است که نشانه های آن با آغاز پیشروی نیروهای ارتش عراق به خاک ایران آشکار شد. هدف این پیشبرد و تهاجم ، آزاد کردن باقی مانده سرزمین های عراق ، انهدام نیروهای ایران و به اسارت در آوردن تعداد بیشتری از نیروهای ایرانی برای ایجاد برابری با تعداد اسرای عراقی اعلام شد. بدین ترتیب تنها 3 روز پس از پذیرفتن قطعنامه 598 از سوی ایران ، عراقی ها در روز 31 تیر ماه 1367 در شرایطی که وزیر خارجه وقت ایران در حال مذاکره با دبیرکل سازمان ملل بود ، تهاجم خود را از دو محور کوشک و شلمچه در منطقه جنوب آغاز کردند و در 30 کیلومتری شمال خرمشهر مستقر شدند. در این میان پیام تاریخی امام (ره) باعث گسیل نیروهای بسیجی به جبهه ها شد که با کمترین امکانات در برابر یورش دشمن مقاومت کردند و طی چند روز درگیری با انهدام سنگینی که به قوای عراقی تحمیل شد ، آنان را مجبور به عقب نشینی کرد. این تهاجم وحشیانه رژیم بعث عراق در حالی صورت می گرفت که با ادعاهای دروغین صلح طلبی در طول جنگ مظلوم نمایی می کردند و ایران را متجاوز می خواندند. این حرکت عراق علاوه بر این که ناتوانی آنان را در برابر قوت اعتقاد و باور سپاه اسلام نمایان کرد ، باعث رسوایی آنان در میان افکار عمومی شد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
