و مرگ که هیچ‌گاه تعطیل نیست

در این میان اما مرگ، کاری به هیچ‌یک از این مناسبات ندارد و کار خودش را بدون تعطیلی در پیش می‌گیرد. این‌گونه است که صبح دوشنبه که ما تعطیلیم و شما بر سر کار، نقی سیف جمالی را از روی صحنه‌های نمایش برمی‌دارد و با خود می‌برد و ظهر سه‌شنبه که شما در خانه‌اید و ما در تحریریه، سری به فیروز زنوزی جلالی می‌زند تا آخر عمری او را از رنج بیماری رها کند.

در دو روزی که گذشت، نوار مرگ هنرمندان قطع نشد و به ترتیب و توالی خود که از چند ماه گذشته آغاز شده است، ادامه داد. نقی سیف جمالی را اهالی تئاتر هم به اسم و هم به چهره می‌شناسند هر چند دوستداران مجموعه‌های تلویزیونی و علاقه‌مندان سینما، اگر هم نامش را به خاطر نداشته باشند، با دیدن چهره‌اش چند نقش به‌یادماندنی را ‌بسرعت از ذهن می‌گذرانند؛ در «مختارنامه» و این تازگی‌ها در «معمای شاه» و پیش از اینها در فیلم‌های سینمایی «مارمولک»، «من ترانه 15 سال دارم»، «خداحافظی طولانی»، «خانوم»، «عادت نمی‌کنیم»، «ارسال آگهی تسلیت برای روزنامه»، «پذیرایی ساده» و «کنعان». اما بدون شک حضور او در تئاتر بیشتر در یادها خواهد ماند. همین اسفندماه اخیر بود که او را در تماشاخانه سرو و در «بزرگراه» ابوالفضل حاجی‌خانی دیدیم. او سال گذشته البته در نمایش «چمدان» فرهاد آییش هم حاضر بود. بازی‌های او در «سقراط» و «ترور» حمیدرضا نعیمی در سال‌های اخیر، بیش از بقیه نقش‌های تئاتری‌اش به چشم آمده است هر چند نباید او را در «گل و قداره» و «دنیای دیوانه دیوانه دیوانه» بهزاد فراهانی هم فراموش کرد. او در حالی صبح دوشنبه جهان ما را ترک کرد که تنها 59 سال داشت.

اما فیروز زنوزی جلالی که دیروز درگذشت، قدردیده‌تر از سیف جمالی بود. جلالی که بارها به خاطر رمان‌هایش جایزه‌های متعدد و معتبری برده بود، یک سال اخیر عمرش را به بیماری گذراند و وقتی 29فروردین‌ماه گذشته خبر رسید که شیمی‌درمانی‌اش متوقف شده است، به نوعی خبر وخامت حالش نیز تائید شد. جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی، جایزه جلال آل‌احمد و همچنین جایزه قلم زرین، دستاوردهای او برای سال‌ها قصه‌نویسی بود؛ مردی که آموخته‌هایش در ادبیات داستانی را در کارگاه‌هایش زکات می‌کرد و آنها را گاه در قالب نقد و بررسی‌های نویسندگان معاصر ادبیات داستانی منتشر می‌کرد. مثل کتابی که درباره آثار احمد محمود، داستان‌نویس برجسته جنگ، نوشت؛ همان مضمونی که خودش نیز در رمان‌هایش پیگیری می‌کرد. یادشان گرامی