انتخابات ریاست جمهوری فرانسه از چند جهت قابل توجه است. فرنسوا اولاند، رئیسجمهور فعلی و مستقر فرانسه از حزب سوسیالیست در حالی که مجاز به شرکت در این انتخابات بود بهدلیل نتایج ضعیف در نظرسنجیها اعلام کرد که در این رقابت شرکت نخواهد کرد؛ به این ترتیب اولین رئیسجمهور مستقر فرانسه است که از رقابت برای ماندن در قدرت انصراف میدهد.
تحلیلگران این انتخابات فرانسه را یکی از مبهمترین رأیگیریها در سراسر تاریخ سیاسی این کشور میدانند. در این میان بسیاری از نظرسنجیها حکایت از این داشت که امانوئل مکرون 39 ساله که نامزد مستقل بوده و سیاستهای میانهرو دارد به همراه مارین لوپن، رهبر راستهای افراطی به دور دوم خواهد رفت. البته برخی نظرسنجیها میگفتند که نامزدهایی همچون فرانسوا فیون (نامزد محافظهکاران) و ژان لوک ملانشون (نامزد چپهای افراطی) شانس پشتسر گذاشتن لوپن را دارند.
ازجمله دیگر ویژگیهای منحصربهفرد این دور از انتخابات ریاستجمهوری فرانسه این است که برای اولین بار نامزدهای آن از طریق شرکت در رأیگیریهای درونحزبی انتخاب شدند. در صورتی که مکرون برنده نهایی این انتخابات شود، با چالشهایی روبهرو است. بزرگترین سوال برای مکرون اینجاست که او چگونه میخواهد اکثریت پارلمانی را در انتخابات پارلمانی ماه ژوئن به دست آورد.
این انتخابات در شرایطی برگزار میشود که فرانسه بهعنوان دومین اقتصاد بزرگ در حوزه پولی یورو با نرخ بالای بیکاری و عملکرد ضعیف اقتصادی بعد از بحران اقتصادی سال 2008 روبهرو است. از طرف دیگر، در سایه وقوع چند حمله تروریستی در فرانسه، مسائل امنیتی از جمله مهمترین محورهای مورد بحث در این انتخابات است. مسائل سیاست خارجی نیز با توجه به بحران کشورهای سوریه و یمن، روی کار آمدن دونالد ترامپ در آمریکا و قدرت گرفتن جریانهای راست افراطی در کشورهای غربی، این انتخابات را بیش از پیش در مدار توجه قرار داده است.