به گزارش بولتن نیوز، از آنجا که صنعت کفـش ایران با چالشهای متعددی در چند دهه گذشته مواجه بوده، اما آنچه این صنعت را در یک دهه قبل بحرانی کرد، روند تغییرات نرخ ارز بخصوص دلار، وجود تحریمهای بینالمللی و افزایش واردات کفش به صورت غیرقانونی بوده است. در دولت یازدهم شرایط رکود در اقتصاد ازجمله عوامل تأثیرگذار بر تولیدات این صنعت شد؛ اما باز شدن درهای واردات بهطور قانونی و غیرقانونی عامل دیگری است که این صنعت قدیمی را زمین زد.
بررسی سیر تحولات صنعت کفش در سالهای 1387 تا 1393 نشان میدهد تنها شاخص قیمت خردهفروشی از 19 درصد به 8/48 درصد رشد داشته است. ساختار صنعت کفش ایران بهواسطه سابقه تاریخی طولانی و سنتی، اشتغال قابلتوجهی برابر 500 هزار نفر را به صورت مستقیم و غیرمستقیم به خود اختصاص داده است.
برخی آمارها نشان میدهد، تولید کفش داخلی بهطور میانگین 170 میلیون جفت کفش در سال 1392 بوده که با میزان مصرف 155 میلیون جفت کفش در سال 1393 حدود 32 درصد از سهم بازار مصرف کفش در کشورهای خاورمیانه را به خود اختصاص داده است.
تولیدکنندگان کفش میگویند، ظرفیت داخلی تولید کفش در کشور میتواند 90 درصد تقاضای بازار داخلی را پاسخگو باشد، حالآن که واردات بیرویه و البته قاچاق صنعت کفش ایران را زمین زده است.
زمانی کفش تبریز یکی از برندهای معروف کفش در ایران محسوب میشد، حالآن که بیش از نیمی از کارگاههای این شهر تعطیلشده است. از آنجا که کفش ایران، صادرات چندانی به بازارهای بینالمللی ندارد، میانگین نرخ رشد ارزش صادرات این صنعت طی 12 سال گذشته تنها 6 درصد بوده است.
ترازتجاری کفش ایران طی سالهای 1380 تا 1392 برابر 7 درصد به ثبت رسیده که بیشترین میزان آن در سال 1390 با رقم 125 هزار و 614دلار و کمترین میزان آن در سال 1383 با رقم 37 هزار و 222دلار بوده است.
صادرات عمده ایران به کشورهای عراق، آذربایجان، افغانستان و ترکمنستان بوده است. درواقع کشورهای همسایه از قدیمطالب کفش ایران بودهاند؛ اما با افول این صنعت در بتدریج، بازار صادراتی هم از دست میرود. رقبایی مثل ترکیه از قدیم در کمین بازارهای صادراتی ایران بودهاند که اگر تعلل کنیم، بازار ما را میگیرند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم