برای احمد عزیزی دعا کنیم

احمد عزیزی، چهارم دی 1337 در سرپل ذهاب کرمانشاه به دنیا آمد. پیش از پیروزی انقلاب به دعوت شمس آل احمد به تهران رفت و دیداری نیز با شهید آیت‌الله مطهری داشت. سرودن شعر را از سال‌های جوانی با مجله جوانان آغاز کرد. پس از انقلاب و با آغاز جنگ به همراه خانواده به تهران آمد و به همکاری با روزنامه جمهوری اسلامی پرداخت.

عزیزی، سبک منحصر به فردی دارد که به صورت مثنوی جلوه کرده‌ است، بویژه در مجموعه شعر کفش‌های مکاشفه. سبک او با فرم جدیدی از مثنوی که ملهم از مثنوی مولوی است به معنویت و عرفان اسلامی میل دارد که در شعر معاصر بی‌نظیر است. این سبک تاثیر بسیار زیادی در شعر معاصر گذاشته است. اشعار عزیزی با عرفان اسلامی آمیختگی دارد و تمجید از اهل بیت در بیشتر آثار او موج می‌زند.

عزیزی اسفند 1386 بر اثر اختلالات کلیوی به کما رفت و از 15 اسفند 1386 به دلیل کاهش سطح هوشیاری ناشی از تشنج، بیماری قلبی و کلیوی در بخش آی سی یوی بیمارستان امام رضای کرمانشاه بستری است. حال عمومی او، پس از سه سال طوری شد که می‌توانست نسبت به شادی‌ و غم پاسخ دهد و سخنان اطرافیان را می‌شنید و عکس‌ا‌لعمل نشان می‌داد. 28 مهر 1390 رهبر معظم انقلاب طی سفرشان به کرمانشاه از احمد عزیزی در بیمارستان دیدار کردند.

حالا خبر می‌رسد، حال احمد عزیزی خوب نیست و در یکی دو روز گذشته دو سه عمل جراحی را پشت‌سر گذاشته است. زینب عزیزی، خواهر شاعر می‌گوید: خون‌رسانی به روده او مختل شده و این موضوع وضعیت احمد را نامساعد کرده است، از مردم می‌خواهم برای او دعا کنند.

مهرماه سال 1386 آخرین باری بود که احمد عزیزی در حضور رهبر معظم انقلاب به شعرخوانی پرداخت و شعری در رثا و مدح حضرت اباالفضل(ع) خواند.