گفت‌وگو با مائده علاقه‌مند بانوی گزارشگر رادیو

کار هرگز مرا خسته نمی‌کند

مائده علاقه‌مند نام آشنایی در عرصه مجری‌گری و گزارشگری در رادیوست. چهره فعال رادیو از معدود بانوان گزارشگر ورزشی به‌شمار می‌رود و از تجربه بالایی برخوردار است. صدای او را بارها در حال گزارش‌های زنده رادیویی شنیده‌ایم. این بانوی گزارشگر در عرصه کاری خود چهره‌ای موفق و بدعت‌گذار محسوب می‌شود. بانوی گزارشگر ورزشی در گفت‌وگو با ما از دغدغه‌های گزارشگری خودش می‌گوید.
کد خبر: ۱۰۰۸۵۵۴

از خودتان برای ما بگویید؟

مائده علاقه‌مند هستم، متولد تهران اما اصالتا تبریزی. در چند رشته ورزشی فعالیت دارم و دارای مقام‌های مختلفی در رشته‌های گوناگون ورزشی مثل والیبال و بدمینتون هستم.

چه شد که به طرف گزارشگری کشیده شدید؟

اصلا وقتی به صداوسیما آمدم خودم ورزشی بودم. شاید اصلا نخستین گزارشگری باشم که خودش ورزشی هم هست. بعضی‌ها به‌واسطه کارشان ورزشی می‌شوند اما من خودم ورزشی بودم و آمدم گزارشگر شدم. آمدم صداوسیما تست دادم و گفتند که صدایت چقدر انرژی دارد و چقدر اطلاعات ورزشی ات خوب است.

مهم‌ترین موانعی که بر سر راه گزارشگران خانم وجود دارد، چیست؟

مهم‌ترین مانع به خود گزارشگران خانم برمی‌گردد، یعنی نداشتن سواد ورزشی. عدم شناخت نگاه‌های سازمانی و فرصت ندادن برخی از مدیران مجموعه به گزارشگران و باور نداشتن به آنها نیز از مهم‌ترین موانع است. موارد دیگر هم هست اما اینها مهم ترین هستند. اگر به گزارشگرانی که برای آنها هزینه شده است اعتماد و باور وجود داشته باشد موانع از بین می‌رود.

نگاه‌ها و بازخوردها در محیط‌هایی که در آن گزارش تهیه کرده‌اید و گزارشگری کرده‌اید به خانم‌های گزارشگر چگونه است؟

نگاه‌های خیلی خوبی نبوده و نیست. به‌عنوان یک گزارشگر ورزشی اعتقاد دارم چیزی که مهم است نوع کار و رفتار من در محیط کار است و البته گزارشی که انجام می‌دهم. بر طبق روان شناسی من در 15 ثانیه نخست خودم را معرفی می‌کنم. نشان می‌دهم که اینکاره هستم یا خیر. برخورد اول خیلی مهم است. اوایل دهه 80 با برانکو ایوانکوویچ مصاحبه کردم و ایشان باورش نمی‌شد که در صداوسیمای ایران هم گزارشگر خانم وجود داشته باشد. من سوال‌های فنی از ایشان می‌پرسیدم. قرار نبود بروم نزد برانکو و چند سوال سطحی و دست و پا شکسته بپرسم و برگردم. شیوه پرسشگری و ورود من به آن حوزه خاص و البته شیوه گزارشگری من نگاه‌ها را به یک زن گزارشگر تغییر می‌دهد.

هنر دیگر شما به‌عنوان بانوی گزارشگر چیست؟ چه هنر دیگری به غیر از گزارشگری دارید؟

زمانی که وارد کار شدم همان موقع بحثی با یکی از مدیران گروه داشتم. او به من گفت که شما مجوز فعالیت ندارید و نمی‌توانید با ما همکاری کنید. من همان جا به آن آقا گفتم من می‌روم اما قسم می‌خورم روزی که برمی‌گردم مجری برنامه‌های ورزشی هستم و خودم هم برنامه می‌نویسم، هم اجرا می‌کنم و هم گزارشگری انجام می‌دهم. به او گفتم آنچنان در حوزه ورزش فعالیت می‌کنم که خودم به خودم آفرین بگویم و شما پشیمان بشوی. او مرا از آن مجموعه طرد کرد ولی همان چیزهایی که به او گفتم دقیقا اتفاق افتاد. سازمان از من حمایت کرد و همین الان هم برنامه‌هایی دارم که اکثر کارهای آن را خودم انجام می‌دهم و این خودش هنر است. من واقعا زحمت کشیدم. من را از در انداختند بیرون از پنجره وارد شدم. من به خودم باور داشتم.

حضور بانوان در رسانه‌های مختلف را چطور می‌بینید، آیا قدرت رسانه‌ای جهت اطلاع‌رسانی محسوب می‌شوند؟

مائده علاقه‌مند زمانی می‌تواند قدرت خبری محسوب شود که مخاطب را مجبور کند به شنیدن گزارش خودش. مخاطب اگر گزارش من را دوست داشته باشد، آن را تا انتها گوش می‌کند. خب این می‌شود قدرت خبری. کسانی هستند که سال‌هاست کار می‌کنند اما نه شناخته شده هستند نه کار خاصی انجام داده‌اند. اما برخی زحمت می‌کشند و واقعا کار می‌کنند. خودم خلاقیت دارم و عشق و علاقه را هم با آن همراه می‌کنم. مطالعه و تجربه را در کنار هم دارم. من اصلا بزرگ شده زمین‌های ورزشی هستم.

پیگیر اخبار ورزشی هم همیشه بوده ام. در بحث‌های ورزشی هم حضوری ثابت دارم. همه اینها قدرت تحلیل و آنالیز را نسبت به اتفاقات ورزشی بیشتر می‌کند تا در گزارشگری موفق‌تر باشم. با این روش گزارشگران ورزشی خانم از پس خیلی از اتفاقات پیش‌رو در کارشان برمی‌آیند.

زندگی خانوادگی یک خانم گزارشگر چطور است؟

عالی است. کار هرگز مرا خسته نمی‌کند و فقط حاشیه‌های آن آزاردهنده است.

کار گزارشگری در روابط خانوادگی خیلی تاثیر گذار بوده است. دوستان خیلی خوبی از این طریق به‌دست آوردم و اکنون روابط عمومی بسیار بالایی دارم.

گزارشگری برایم نشاط بخش است و این نشاط را به خانواده‌ام انتقال می‌دهم. اگر از ورزش فاصله بگیرم دچار افسردگی می‌شوم. پیگیری ورزش حالم را خوب می‌کند چه برسد به خود ورزش کردن.

نگاه شما به آینده کاری و زندگی شخصی خودتان چگونه است؟

همیشه انسان خوش بینی هستم و به همین دلیل همیشه اتفاقات خوبی برایم می‌افتد.

صحبت پایانی شما را می‌شنویم.

دیوانه‌وار کار گزارشگری را دوست دارم. برای خودم آرمان و المان‌هایی داشتم و دارم. کم‌کم به همه آنها رسیدم. کسب اعتبار از این طریق واقعا حال مرا خوب می‌کند. ببینید ما در حیطه کارهای رادیویی چهره نداریم و فقط صداست که می‌ماند. وقتی که مردم در محیط‌های مسابقه‌ای یا هر جای دیگری صدای ما را تشخیص می‌دهند این خودش برای ما یک دنیا خوشحالی است و البته وظیفه ما را سنگین‌تر می‌کند. آنها که در گذشته سد راه ما بانوان گزارشگر شدند اتفاقا به ما کمک زیادی کردند، کمک کردند تا راه دیگری را پیدا کنیم. من برای رسیدن به هدفم تلاش زیادی کردم.

هیلدا حسینی‌خواه

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها