قتل را قبول دارم ؛ اظهارات شاهدان را خیر

متهم به قتل در آخرین دفاع خود گفت : من قبول دارم که محسن را به قتل رسانده ام اما اظهارات شاهدان را قبول ندارم آنها واقعیت را نمی گویند. من از اولیای دم می خواهم به من رحم کنند و از خطای نابخشوده من بگذرند. متهم ادامه داد: تازه به خانه جدیدی نقل مکان کرده بودیم . شب حادثه پس از ترک محل کارم ، برای دیدن دوستم به محله قدیمی مان رفتم که مقتول به آنجا آمد. او را از طریق دوستانم می شناختم . محسن وقتی از ترک موتور یکی از شاهدان به نام مصطفی پیاده شد ، ناخواسته به من حمله کرد و مرا مورد ضرب و شتم قرار داد و شروع به فحاشی کرد. هر چه علتش را می پرسیدم ، پاسخ مناسبی نمی داد. وی افزود: کمی با هم درگیر شدیم که بعد از دقایقی دعوا خاتمه یافت. برای این که او را بترسانم و از خود دفاع کنم ، به مغازه یکی از دوستانم که مغازه کفاشی داشت رفتم و گزنی از او گرفتم و به سمت مرد جوان حمله کردم و ضربه ای به او زدم که داد و فریاد راه انداخت و خودش را به انتهای کوچه رساند. به دنبالش رفتم و دو ضربه دیگر به او زدم . خواستم او را به بیمارستان برسانم ولی آنقدر ترسیده بودم که نمی دانستم چه باید بکنم . در این چند سال ، چهره مقتول از مقابل دیدگانم دور نمی شود و هر روز که می گذرد ، عذاب بیشتری می کشم . قاضی صولتی ، رئیس شعبه 80 دادگاه کیفری استان تهران پس از شنیدن آخرین دفاعیه متهم ، به همراه چهار قاضی مستشارش وارد شور شد تا حکم قضایی مربوط در روزهای آینده صادر شود.