طرح اتصال دریای سرخ و دریای مدیترانه ، به روزگار باستان بازمی گردد و گفته شده است که این طرح ، اولین بار در زمان حکومت هخامنشیان عملی گردید.
کد خبر: ۹۴۱۶۳
اما این کانال پس از چندی در زیر شنهای بیابان پر شد و آثارش از میان رفت. بیش از 23 قرن بعد ، اوجگیری رقابت های انگلستان و فرانسه در قرن نوزدهم و تلاش هر کدام از آنها در برتری جویی نظامی تجاری باعث شد تا بار دیگر این طرح عنوان شود و این بار فرانسه به عنوان یک قدرت صنعتی - نظامی و در حقیقت به عنوان یک دولت استعماری درصدد برآمد تا ساخت این کانال را عملی سازد. از این رو ، طرح حفر کانال در سال 1854 م توسط یک مهندس فرانسوی به نام فردیناند دول تهیه شد و کار حفر آن از 25 آوریل 1859 م آغاز گردید. در این میان ، از آنجا که بین فرانسه و انگلیس ، رقابت آشکاری در میان بود ، انگلستان از ارائه هر نوع کمک به فرانسه مضایقه نمود زیرا حفر کانال به قدرت فرانسه می افزود. بنابراین ، فرانسویان بدون کمک گرفتن از کشورهای دیگر ، به تنهایی اقدام این کار نمودند و ظرف مدت 10 سال ، با هزینه ای بالغ بر چهارصد میلیون فرانک ، این پروژه را به اتمام رساندند. کانال سوئز در 17 نوامبر 1869 طی تشریفاتی گسترده با حضور امپراتور فرانسه و عبور کشتی حامل وی ، افتتاح شد ، علت حفر کانال سوئز توسط فرانسه این بود که در آن زمان ، سرزمین مصر تحت استعمار فرانسه قرار داشت و با حفر این کانال ، راه ارتباط دریایی اروپا به طرف ساحل شرقی قاره آفریقا و شبه قاره هند و شرق آسیا بسیار کوتاه گردید. کانال سوئز در حدود 85 سال در دست بیگانگان بود و در نهایت در 26 ژوئیه 1956 م توسط جمال عبدالناصر رئیس جمهور وقت مصر ، ملی اعلام شد که باعث حمله ارتشهای فرانسه ، انگلستان و رژیم صهیونیستی به مصر و اشغال کانال گردید.