توقف مداخلات نظامی غرب تنها راه پایان رنج مردم سوریه

مقامات مسئول آمریکا به‌منظور سرپوش گذاشتن بر این رسوایی در توجیه هدف قرارگرفتن اشتباهی روستاییان در منبج عنوان کردند، «جنگجویان داعش هدف اصلی این حملات بودند.» از آنجا که این رسوایی با حمله تروریستی در شهر نیس فرانسه همزمان شد، بازتاب زیادی در شبکه‌های اجتماعی از جمله توییتر پیدا نکرد. به‌طوری که در واکنش به حادثه نیس در فرانسه (و قبل از آن در حملات دیگری در فرانسه، بلژیک و فلوریدا) ما شاهد بروز فوران احساسات انسانی و صدور اعلامیه‌های متنوع در سطح رسانه‌های اجتماعی برای همدردی با قربانیان و ابراز انزجار با عاملان این حملات بودیم اما در ارتباط با قربانیان مظلوم ساکن یک روستا در سوریه بر اثر این بمباران مرگبار هیچ واکنشی اخلاقی و انسانی برانگیخته نشد.

این نشان می‌دهد که ما استانداردهای دوگانه‌ای در نحوه برخورد با این پدیده‌ها داریم . در جامعه غربی فقط در سخنرانی‌های رسمی و سیاسی، برابری و رعایت حقوق انسان‌ها مطرح می‌شود اما در واقعیت، زندگی و حیات برخی افراد از بقیه مهم‌تر محسوب می‌‌شود و در عوض از کنار کشتار‌هایی مانند روستای توکخار براحتی عبور می‌کنند.

برای بسیاری از اشخاصی که در جامعه نسبتا آرام غرب زندگی می‌کنند، تصور کردن صحنه‌هایی مانند حملات هوایی روزانه، شنیدن صداهای مهیب و وحشت انگیز انفجارها و غرش هواپیماها،‌ ترس از مرگ و سردرگمی مداوم برای یافتن مکانی امن برای جان به در بردن از بمباران، بسیار مشکل و غیرقابل باور است. علت دیگری که در جامعه غربی نسبت به پدیده تلفات جانی مردم غیر نظامی در عراق و سوریه نوعی حالت رخوت و بی تفاوتی مشاهده می‌شود، عملکرد دولت‌های این جوامع است که برای یک دهه و نیم اقداماتشان خارج از دید و نظرگاه افکار عمومی شکل گرفته است. از این رو اعتراضات آنی و لحظه‌ای و مخالفت‌های گهگاهی در رابطه با چنین حملاتی که به تعبیر دولت‌های غربی اشتباها به بیمارستان‌ها و مدارس صورت می‌گیرد، هرگز از درد و رنج مردم سوریه و عراق نه‌تنها نکاسته بلکه بر شدت آن افزوده است.

جنگی که هم‌اکنون در سوریه جریان دارد فقط به جنگ میان حکومت بشار اسد و گروه‌های شبه نظامی مخالف آن محدود نمی‌شود بلکه طرف‌های دیگر از جمله داعش، روسیه، متحدان غربی و قدرت‌های منطقه‌ای همه در آن حضور دارند و یادآور جنگ‌های 30 ساله در قرن 17 اروپاست که باید هرچه زودتر متوقف شود.

آمریکا از سال 2014 حملاتی را علیه مواضع داعش انجام داده و نتایج مثبت اندکی از این حملات به‌دست آمده است.

در بریتانیا هم سال گذشته پارلمان این کشور به شرکت در ائتلاف به‌منظور مداخله در جنگ سوریه رای مثبت داد. البته مشارکت انگلیس در این ائتلاف به‌صورت حداقلی ارزیابی می‌شود به‌طوری که به‌عنوان نمونه در ماه مارس فقط چهار حمله هوایی توسط این کشور انجام گرفت. بسیار بعید به نظر می‌رسد که نمایندگان پارلمان انگلیس شهامت این را داشته باشند که با صدای بلند اعلام کنند، رای ما به مداخله نظامی در سوریه اشتباه بوده است. زیرا واقعیت‌های این جنگ داخلی نشان می‌دهد که نه داعش را از بین برده و نه صلحی را به ارمغان آورده است.تا زمانی‌که حاکمان غربی به شکوفا شدن این نوع از تروریسم با حضور و مداخلات نظامی خود در منطقه خاور میانه و سوریه کمک می‌کنند، همچنان مردم سوریه در طلسم مرگ و چرخه‌ای از خشونت‌ها گرفتار خواهند بود.

مترجم: محمد انیسی طهرانی

منبع: گاردین