انرژی‌های نو

پالم به جای لبنیات به موتور خودرو می‌رود

پس از جنجال‌هایی که چندی پیش،‌ بر سر اضافه کردن روغن پالم به شیر در کشور ما به پا شد، این بار در اروپا استفاده از روغن پالم به عنوان سوخت خودرو مشکل‌ساز شد. براساس قانون‌هایی که سال 1388 از سوی اتحادیه اروپا تصویب شد،‌ کشورهای عضو باید تا سال 1404،‌ ده درصد انرژی مورد نیاز بخش حمل‌ونقل خود را از منابع تجدیدپذیر تامین کنند. با توجه به این که میزان استفاده از خودروهای الکتریکی محدود است، استفاده از روغن‌های گیاهی و سوخت‌های زیستی، اصلی‌ترین راه رسیدن به این هدف است.
کد خبر: ۹۲۰۴۶۳

اکنون روغن پالمی که از محصولات کاشته شده در مزارع مناطق استوایی تولید می‌شود، به یکی از سوخت‌های زیستی عمده مورد استفاده در خودروهای اروپا تبدیل شده است. این مزارع با از بین بردن جنگل‌های استوایی و تبدیل آنها به زمین کشاورزی به‌وجود می‌آیند. سال 1393 تقریبا نیمی از روغن پالم مصرف شده در کشورهای عضو اتحادیه اروپا برای پر کردن باک خودروها استفاده شد. روزانه 10 میلیون لیتر روغن پالم به عنوان سوخت در خودروها سوزانده می‌شد. روغن پالم پس از روغن کلزا دومین سوخت زیستی پر مصرف در اروپاست و در فاصله سال‌های 1389 تا 1394 مصرف آن شش برابر شده است. در این مدت، مصرف سوخت‌های زیستی 34 درصد افزایش یافته است. از روغن پالم در تولید مواد غذایی، خوراک دام و لوازم آرایشی استفاده می‌شود ولی به علت فشار گروه‌های حامی محیط زیست، مصرف آن در این بخش‌ها کاهش یافته است.

تا پیش از این، میزان مصرف این روغن در صنایع مختلف مشخص نبود، اما اکنون روشن است که چرا شرکت‌ها این ارقام را پنهان می‌کردند. این اعداد،‌ واقعیت‌های زشت سیاست اتحادیه اروپا در باره روغن پالم را آشکار می‌کنند؛ روغنی که موجب جنگل‌زدایی در مناطق استوایی می‌شود، آلودگی بخش حمل‌ونقل را افزایش می‌دهد و تولید آن، هیچ سودی عاید کشاورزان اروپایی نمی‌کند. براساس پژوهش‌های انجام شده، با در نظر گرفتن پیامدهای ناشی از جنگل‌زدایی، مصرف سوخت‌های زیستی نسل اول مانند روغن هسته انگور، روغن پالم، روغن آفتابگردان و روغن سویا از بنزین و گازوئیل،‌ آلودگی بیشتری تولید می‌کند و اثرات مخرب بیشتری بر محیط‌زیست دارد. مصرف روغن پالم که بیشتر در مالزی و اندونزی تولید می‌شود، سه برابر گازوئیل، گاز گلخانه‌ای تولید می‌کند.

تولید سوخت‌زیستی مشکل دیگری نیز دارد. هرچه کاشت دانه‌های روغنی بیشتر شود،‌ کشاورزان زمین‌های کمتری برای کاشت محصولات خوراکی در اختیار دارند. با توجه به این که بیش از یک میلیارد نفر از گرسنگی رنج می‌برند و هر روز تعداد زیادی از مردم بعضی کشورها به علت قحطی جان خود را از دست می‌دهند، استفاده از زمین‌های کشاورزی برای کاشت دانه‌های روغنی به جای مواد غذایی از نظر اخلاقی صحیح نیست.

با توجه به این اطلاعات، اتحادیه اروپا سال گذشته با تصویب قانون‌های جدید، میزان استفاده از سوخت‌های زیستی تولید شده با استفاده از محصولات کشاورزی خوراکی به عنوان سوخت را به حداکثر هفت درصد محدود کرد. همچنین شرکت‌ها و صنایع تشویق شده‌اند تولید سوخت‌های زیستی پیشرفته با استفاده از زباله‌های شهری و خانگی، روغن سرخ کردنی بازیافت شده و ضایعات کشاورزی را توسعه دهند.

احسان حاجیان

جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها