کمانداری که با سهمیه و مدال طلا جواب منتقدانش را داد

عباسپور: با یک دنیا استرس پارالمپیکی شدم !

فاصله کمانداری اش تا حضور در پارالمپیک تنها سه سال شد. او تنها چند ماه مانده به پارالمپیک لندن دست به کمان برد،اما در ریو سیبل‌ها را برای مدال نشانه می‌گیرد.
کد خبر: ۹۱۶۷۷۳
حرف از سمیه عباسپور کماندار کرمانی کامپوند است. ورزشکاری که با سهمیه اش تعداد سهمیه‌های بانوان پارالمپیک را 21 تایی کرد؛ سه برابر پارالمپیک لندن. کاری که بابتش خیلی خوشحال است:« خیلی خوب است که با بیست و یکمین سهمیه،تعداد سهمیه‌ها را برای ریو تکمیل کردم. از طرفی با این سهمیه حالا من، عشرت کردستانی پرچمدار و زهرا نعمتی سه کرمانی کاروان هستیم. با خودم فکر می‌کردم کرمانی‌ها کولاک کردند.» اوکه سهمیه‌اش را در رقابت‌های انتخابی با بدشانسی از دست داد، می‌گوید: «من در انتخابی آلمان با آمادگی بالا قرار بود سهمیه بگیرم. اما داوران با ایراد الکی تمرکزم را به هم ریختند.

آنها به بلندی ویلچرم ایراد گرفتند . بعد زیر آن تشک گذاشتند که لحظه کشیدن چله کمان اصلا تعادل نداشتم و نمی‌توانستم تیر بزنم. به همین راحتی سهمیه را از دست دادم.» سمیه خوشحال است در جمهوری چک با بهترین نتیجه سهمیه گرفته: «من با بدشانسی سهمیه را در آلمان از دست دادم. اصلا ربطی به ایراد ویلچر و عدم آمادگی من نداشت، زیرا من آماده، آماده بودم. قبلا هم با همان ویلچر مسابقه داده بودم. به هر حال همه کشورها سهمیه می‌خواستند و معمولا بدشان نمی‌آید ذهن ورزشکاران را به‌هم بریزند. با این اتفاق من دست از تلاش برنداشتم و در جمهوری چک که همه برای سهمیه می‌جنگیدند، برنده شدم. من در هیچ مسابقه‌ای 6 حصیب نزده بودم اما در مسابقه جمهوری چک با شکست همه رقبایم بالا آمدم.» کماندار پارالمپیکی اعتراف می‌کند در مسابقه انتخابی جمهوری چک استرس زیادی داشته: «من بعداز آلمان استرس خیلی زیادی داشتم. نمی‌دانم بدشانسی بود، قسمت نبود، یا.... هرچه بود من در تورنمنت چک با همان استرس مسابقه دادم. چرا که کلی زحمت کشیدم و بی‌خود هدر رفت. چک آخرین فرصت بود و باید با 19 نفر دیگه مسابقه می‌دادم اما لطف خدا دوباره شامل حالم شد و من سهمیه را با سومی گرفتم.» سمیه قبل از مسابقه روزهای سختی را در اردو پشت سرگذاشته: «روزهای سختی در اردو داشتم. همه ورزشکاران اردونشین پارالمپیکی بودند جز من. همان موقع خیلی‌ها می‌گفتند عباسپور در آلمان که سهمیه نگرفته دیگر نمی‌تواند.

نگاه‌ها و جو برایم خیلی سنگین بود. آن موقع فکر می‌کردم اگر من هم سهمیه داشتم نگاه‌ها فرق می‌کرد. اما حمایت‌های کهتری و مشرف جوادی مرا دلگرم کرد و ماندگار در اردو.» او خوشحال است که سهمیه و رکورد خوب مزد همه سختی‌هایی شد که به جانش خریده: «با این‌که جو سنگین اذیتم می‌کرد اما تلاشم را بیشتر کردم و نتیجه‌اش را با رکورد بالاتر، سهمیه و طلای مسابقات گرفتم. حالا هم فقط طلای پارالمپیک را می‌خواهم.»

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها