از روزی که او قدم اول را برمیدارد تا حضورش در المپیک تنها سه سال زمان میبرد؛ اتفاقی که شاید برای کمتر کسی افتاده باشد. خودش میگوید: وقتی در المپیک 2012 لندن مسابقه تیراندازی الهه احمدی را دیدم، خوشم آمد تیراندازی را امتحان کنم. حالا هم سه سالی است تیرانداز حرفهای هستم. شاید فکر نمیکردم به این زودی به المپیک بروم، اما نهتنها من که همه با امیدواری تلاش میکنند، وگرنه نتیجه نمیگیرند. او که سال قبل در هند سهمیه المپیک گرفته، حال و هوای خاصی دارد: حالا من هیجان، استرس و ترس را با هم دارم. همیشه اولین بار برای همه سخت است.
خیلیها مثل من برای اولین بار به المپیک رفتهاند و موفق هم شدهاند. بویژه برای ما که تیراندازی رشتهای آرام است و تمرکز هم برایش خیلی مهم است. تیرانداز اصفهانی میخواهد بهترین نتیجه را در ریو بگیرد: من پیشگو نیستم و نمیدانم در المپیک چه اتفاقی میافتد، اما میخواهم در ریو با بهترین عملکرد، بهترین نتیجه را بگیرم. البته بهترین نتیجه صرفا رکورد زدن نیست، بلکه کنترل ذهن، هیجان و استرس هم است تا طبق نرم معمولی همه امور را پیش ببرم. گلنوش برای ریو در دو ماده مسابقه میدهد: تپانچه 10 و 25 متر. من تجربهام خیلی کم است، اما از اشتباهاتم کم میکنم. او امروز همراه تیم برای مسابقه و تمرین به فرانسه و آلمان میرود: ما امروز به فرانسه آمدیم تا در تورنمنت این کشور شرکت کنیم. مسابقهای که هر چهار سال یکبار، قبل از المپیک برگزار میشود. فکر میکنم برای من این تورنمنت تجربه خیلی خوبی است. چرا که همه المپیکیها میآیند. ما بعداز آن به هانوفر میرویم تا در کمپ تمرین کنیم. برای تیرانداز کم تجربه نتیجه مهم نیست: نتیجه در تورنمنت فرانسه مهم نیست، میخواهم خودم را محک بزنم. اما اگر نتیجه خوبی بگیرم بهطور حتم انگیزهام را برای المپیک بیشتر میکند.