آفتن پستن که در زبان نروژی به معنای روزنامه عصرگاهی است، در شهر اسلو، پایتخت این کشور واقع شده و در دیگر شهرها هم منتشر میشود. آفتن پستن هم مانند دیگر روزنامههای اصلی نروژ، مالکیتی خصوصی داشته و انتشار، اداره و نیز سهام آن را شرکتی رسانهای با نام «شیبستد» که در 27 کشور جهان بهطور جدی در حوزه رسانه و مطبوعات فعالیت میکند، عهدهدار است. همچنین میزان 30 درصد از سود این نشریه هم متعلق به دو بانک سرمایهگذاری انگلیسی و آمریکایی با نامهای «گلدمن ساکس» و «نورثن تراست» است. این روزنامه بنابر آمار اعلام شده نزدیک به 740 نفر کارمند و نیروی کار ثابت داشته و سردبیری آن را هم در سال میلادی جاری اسپن ایگل هانسن به عهده دارد.
زمزمههای تأسیس و راهاندازی آفتن پستن از سال 1860 آغاز و در 14 میهمان سال به همت کریستین شیبستد، اولین شماره آن منتشر شد و به فروش رسید. هرچند روزنامه ابتدا به پاسداشت زحمات خالقش «کریستینا ادرسبلاد» نام گرفته بود، اما پس از گذشت یک سال این نام تغییر پیدا کرد و به نام امروزی آفتن پستن تبدیل شد. آفتن پستن تا یک سال پس از شروع چاپش هر روز در دو نسخه متفاوت منتشر شده و از سال 1919 نسخه ویژه یکشنبهها هم به آن افزوده شده بود که این نسخه بعد از مدتی به دلایلی تعطیل شد و از سال 1990 دوباره جای خود را در روزنامه پیدا کرد. همچنین جمعهها نسخه کامل و جامعتری هم از روزنامه به صورتی شبیه یک مجله منتشر میشود که شامل مقالاتی در زمینههای علم، سیاست و هنر است و به صورت تخصصی به این بخشها میپردازد.
آفتن پستن به لحاظ تاریخی همواره خود را نشریهای مستقل و با این حال نزدیک به افکار حزب محافظهکار معرفی کرده است و سرمقالههای این روزنامه هم عموما به دیدگاههای روز احزاب راستی تمایل دارند. این خصیصه بویژه در دوران بین دو جنگ جهانی و در تضاد با حزب کمونیسم آشکارتر میشود. با این حال در دوران جنگ جهانی دوم و با توجه به تیراژ گسترده و نفوذ ویژهای که آفتن پستن روی افکار عمومی داشت، نشریه از سوی حزب نازی مورد بررسی دقیق قرار گرفت و حتی برای مدتی انتشار آن هم متوقف شد. هرچند نشریه به خاطر مواضعش همواره از سوی رقیبان و حتی خود حزب محافظهکار مورد انتقاد بوده و طرفداران این حزب معتقدند که سرمقالههای روزنامه بخصوص در دوران پس از جنگ سرد بیشتر به سمت تفکرات سوسیال دموکرات تغییر جهت پیدا کرده است.
زبانی که مقالات و مطالب آفتن پستن به آن نوشته میشود، یکی از زبانهای غیررسمی اما رایج نروژ با نام «بوکمل» است که ریشهای نزدیک به دانمارکی داشته و طبق آمارها بین 85 تا 90 درصد مردم این کشور به آن تکلم میکنند. این روزنامه در نگهداری و حفظ این زبان زنده کشور تاکیدی ویژه داشته و همواره از نظرات شورای زبان نروژ در حفظ زبان و رسمالخطهای آن تبعیت میکند. نشریه همچنین با هدف گسترش مخاطبان بینالمللیاش شروع به انتشار نسخه انگلیسی زبان این نشریه به صورت آنلاین روی وبسایت خود کرد که با توجه به افزایش هزینهها این نسخه انگلیسی زبان را از سال 2008 متوقف کرد. با این حال آرشیو آن هنوز از روی وبسایت روزنامه قابل دسترس است. وبسایت اصلی که به همان زبان بوکمل نوشته میشود، طبق گفته مسئولان 827 هزار بازدید در هر روز دارد و جزو پربازدیدترین پایگاههای اینترنتی این کشور هم محسوب میشود. نسخه کاغذی روزنامه هم با تیراژ 211 هزار و 769 نسخه در هر شماره روی دکهها میرود.
زهرا غفاری
جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم