این را خود نیکبخت بهتر از هرکس دیگری میداند. او حالا با هواداران و رسانهها فاصله دارد، اما همچنان یک سوژه داغ برای گفتوگوست. نیکبخت در این باره میگوید: دیگر شرایط فوتبالیام این شکلی شد. چه بگویم. مقصر خودم بودم. نمیشود کاری کرد. به کسی هم نمیتوانم خرده بگیرم. خودم مقصر بودم و ایکاش مشاوران بهتری داشتم و در انتخاب دوستانم هم دقت میکردم.
نیکبخت با کولهباری از تجربه به جوانها توصیههایی دارد. او ادامه میدهد: امیدوارم جوانها توصیهپذیر باشند و اگر به آنها چیزی گفته میشود، ناراحت نشوند. من و امثال من میتوانیم یک الگوی خوب برای این جوانها باشیم. من قبول دارم که میتوانستم امروز جایگاه بهتری در فوتبال ایران داشته باشم. اما چه میشود کرد. گذشته، گذشته و امیدوارم بتوانم در آینده به چیزهایی که میخواهم برسم.
اما نیکبخت در آینده به دنبال چه چیزی است: خب هنوز نمیدانم به فوتبالم ادامه میدهم یا نه، ولی به مربیگری علاقه دارم. دوست دارم بعد از اتمام دوران بازیگریام، کار مربیگری را در فوتبال ایران شروع کنم.
نیکبخت امیدوار است امسال دوباره شانس بازی به دست بیاورد و در این باره میگوید: امیدوارم برگردم و بازی کنم. البته الان فوتبال ایران شده دلالی و دلال بازی. من هم با این تیپ آدمها کار نمیکنم. میگویم اگر کسی من را بخواهد، واقعا باید بخواهد. نه این که بخواهم با دلالی به جایی بروم و بازی کنم.
اما در این مدت از دلالها کسی به سراغ نیکبخت آمده و به او پیشنهاد داده است؟ این بازیکن چنین پاسخی میدهد: در این یکسال که کسی سراغم نیامده است، ولی من دو سال قبل که از استقلال پیشنهاد داشتم و میخواستم به این تیم برگردم، دلالها به من میگفتند بیا ما تو را ببریم. گفتم من از روز اول فوتبالم با دلالها کار نکردهام و تا آخرش هم کار نمیکنم. با دلالها آبم در یک جوی نمیرود. حرف زور را نمیتوانم قبول کنم. اگر قرار بود جایی بروم، خودم میرفتم و با این آدمها کاری نداشتم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم