jamejamnashriyat
نشریات تپش کد خبر: ۹۰۲۸۸۶ ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۵  |  ۰۸:۰۰

اواسط یک روز گرم در ماه جولای، جیمی هوفا از همسرش جوزفین خداحافظی کرد و در حالی که سوار ماشین لیموزین ضد گلوله‌اش می‌شد، به او قول داد تا ساعت 4 بعدازظهر بازمی‌گردد. جیمی قرار بود در یک ضیافت ناهار شرکت کند، اما هیچ‌کس نمی‌داند آیا او به سر قرار تعیین شده رفت یا نه. پس از ترک خانه لوکس و شیک خود در حومه دیترویت آمریکا در ساعت 12 ظهر 30 جولای 1975، جیمی هوفا، معروف‌ترین رئیس اتحادیه رانندگان کامیون در آمریکا دیگر دیده نشد.

چند ساعت بعد، فرد ناشناسی که صدایی بم داشت با نیروهای پلیس تماس گرفت و به آنها گفت که کجا می‌توانند ماشین هوفا را پیدا کنند. تصور نیروهای پلیس این بود که کورسوی امیدی به‌وجود آمده، اما وقتی به محل اعلام شده رسیدند نه ردی از درگیری بود و نه نشانه‌ای از جسد هوفا. تنها یک جفت دستکش سفید روی صندلی عقب ماشین افتاده بود. سه نظریه اصلی در مورد ناپدید شدن جیمی هوفا، رئیس سابق اتحادیه رانندگان کامیون وجود داشت.

نظریه نخست می‌گفت مافیا از ترس این‌که جیمی وام‌های غیرقانونی این اتحادیه را در سایر گروه‌های تبهکاری قرار دهد، او را به قتل رسانده‌اند. نظریه دوم نیز بر این اساس استوار بود که احتمالا جیمی به دلیل درگیری‌های داخلی اتحادیه کشته شده است. نظریه سوم که در مقایسه با دو نظریه قبلی هیجان‌انگیزتر بود، می‌گفت جیمی به اراده و خواست خود ناپدید شده است. دو روز قبل، او حدود دو میلیون دلار از صندوق این اتحادیه برداشت کرد. همچون خود جیمی، این پول نیز هرگز پیدا نشد. خانواده او اعلام کرد هر کسی مرده یا زنده جیمی را پیدا کند، 200 هزار دلار دریافت می‌کند، اما این روش نیز موثر نبود و هیچ خبری از جیمی نشد.

اگر در موضوع ناپدید شدن او به مسائل خشونت‌آمیز و جنایی اشاره می‌شد، هیچ کس تعجبی از این موضوع نمی‌کرد، زیرا الگوی زندگی جیمی از همان ابتدا با این دو مقوله پیوند خورده بود. به عنوان یک نوجوان کار بارزدن کامیون‌ها را به عهده داشت و در هفده سالگی اولین اعتصاب در این زمینه را مدیریت کرد. در قامت یک مدیر اتحادیه، او به دنبال افسران پلیسی بود که سابقه جنایی داشتند و بسیاری از آنها به دلیل تخصص‌شان در زمینه اخاذی و ایجاد رعب و وحشت انتخاب شدند. با این وجود، او در این اتحادیه یک قهرمان به حساب می‌آمد زیرا حقوق زیادی به کارکنان می‌داد. او همچنین میلیون‌ها دلار به جیب خود ریخت و سپس بانکی را در میامی خرید تا از ثروتش محافظت کند.

زمانی که رابرت کندی به عنوان رئیس کمیته شغلی سنا انتخاب شد، جیمی به هدف اصلی حملات او تبدیل شد. او مدیریت جیمی بر اتحادیه رانندگان کامیون را توطئه شیطان نامید. به دلیل اقدامات کندی، جیمی سال 1967 به دلیل فریب دادن اتحادیه و برداشت حدود دو میلیون دلار به 13 سال حبس محکوم شد. جیمی از دوست قدیمی‌اش فرانک فیتسی مونز خواست تا زمان آزادی‌اش از زندان مدیریت این اتحادیه را به دست بگیرد. او مطمئن بود فرانک بخوبی از عهده این کار برمی‌آید.

سال 1971، ریچارد نیکسون، رئیس‌جمهور وقت آمریکا جیمی را عفو کرد به این شرط که تا سال 1980 حق ریاست بر اتحادیه را ندارد، اما او که تشنه رسیدن دوباره به قدرت بود، تلاش‌هایی را آغاز کرد تا این ممنوعیت را لغو کند، اما در این میان مشکل دیگری به وجود آمد و حالا فرانک حاضر به ترک این سمت نبود. همین مساله باعث شد دیترویت به محل درگیری طرفداران فرانک و جیمی تبدیل شود. سپس این مساله به ناپدید شدن جیمی نسبت داده شد. با این حال به نظر می‌رسید آن ضیافت ناهار هرگز اتفاق نیفتاد.

اف‌بی‌آی در این پرونده صحبت‌های چارلز آلن را نیز بررسی کرد. آلن در زمان اسارت جیمی، با او دوست شده بود. او ادعا می‌کرد یک قاتل حرفه‌ای، جیمی را کشته و پس از مثله کردن او را به نیوجرسی منتقل کرده است. نیروهای پلیس که نتوانستند این نظریه را تائید کنند، پرونده جیمی هافا را در طبقه معماهای جنایی حل نشده دیترویت قرار دادند.

حسین خلیلی

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
کنترل کرونا با تشویق و تنبیه

کنترل کرونا با تشویق و تنبیه

نقش‎ها را باید جدی گرفت. اگر می‎‌خواهیم پروتکل‎های بهداشتی مقابله با بیماری کرونا رعایت شود، آمار ابتلا به بیماری کاهش پیدا کند یا کمک کنیم آمار مرگ و میر کم شود، باید هر کسی نقش خود را درست انجام دهد.

چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

دقیقاً 10سال پیش، رهبر معظم انقلاب با اشراف کامل از شرایط محیطی و محاطی کشور و آگاهی از آینده جامعه، مهم‌ترین مسأله روز اقتصادی را شیوه مصرف آحاد مردم ومسؤولان و راه برون‌رفت از مشکلات پیش‌رو را صرفه‌جویی عمومی و اصلاح الگوی مصرف دانستند و بر این اساس، شعار سال 88 را «حرکت به سمت اصلاح الگوی مصرف» نام نهادند و فرمودند: «من آنچه را که می‌خواهم در این برهه عرض کنم این است که ملت عزیز جداً از اسراف و زیاده‌روی پرهیز کنند. چون وضع جامعه ما از لحاظ مصرف، وضع خوبی ندارد...عادت‌های ما، سنت‌های ما، روش‌های غلطی که از این و آن یاد گرفته‌ایم، ما را سوق داده است به زیاده‌‌روی در مصرف به نحو اسراف. یک نسبتی باید در جامعه میان تولید و مصرف وجود داشته باشد. امروز در کشور ما اینجوری نیست.»

این ۵۰ ثانیه تلخ

این ۵۰ ثانیه تلخ

با ذهن ده دوازده سالگی‌ات نگاه کنی، فکر می‌کنی زنگ تفریح یک مدرسه خورده و بچه‌ها دارند هوریز می‌کنند توی حیاط مدرسه که از بوفه ساندویچ مزخرف کالباس خشک بخرند و نوشابه فانتای تگری و این یک ربع وقت آزاد را خرج شکمشان کنند و بادگلوهای سوزنده را توی کلاس بزنند و بینی‌شان تا مغز سرشان تیر بکشد و بسوزد و کیف کنند.

چند نکته درباره اتفاق روز یکشنبه مجلس

چند نکته درباره اتفاق روز یکشنبه مجلس

تصویری که روز یکشنبه از حضور وزیر خارجه در مجلس شورای اسلامی منعکس شد، چگونه تصویری بود؟ وزیر خارجه به عنوان مهمان و از باب معارفه و تحلیل وضعیت سیاست خارجی به مجلس دعوت شد؛ اما در لابه‌لای بحث، مکرر همهمه و داد و فریاد از اطراف و اکناف مجلس بلند بود، وزیر خارجه نیز متقابلاً بر حرارت کلام خود می‌افزود، فضای جلسه از حالت گفت‌وگو به جدل میل کرد و درنهایت تصویری متشنج از سطوح بالای حکمرانی در کشور به افکار عمومی مخابره شد.

شما باید پاسخ بدهید

شما باید پاسخ بدهید

در ماه‌های اخیر برخی چهره‌ها و شخصیت‌های سیاسی در قالب نامه‌نگاری و مصاحبه و اظهارنظرهای مطبوعاتی و... و با لحنی طلبکار در مورد وضع موجود کشور اعلام موضع کرده‌اند.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر