بهرام زند: دوبله زیرزمینی بازار آشفته‌ای دارد

آنها که حدود 50 الی 60 سال پیش در حوزه دوبله فعالیت داشتند و هنوز هم بعضی از آنها حضور دارند، بدون این‌که تبلیغاتی راه بیندازند یا خودشان را نمایش دهند کارشان را انجام می‌دهند. آن زمان فیلم‌های سینمایی از غنای بیشتری برخوردار بود، داستان‌های بیشتری داشت و حتی هنری‌تر بود. لزوما قرار نیست دوبلور از صدای خوبی برخوردار باشد، بلکه توانمندی‌های دیگری لازم است. بسیاری از کانال‌های مختلف به حوزه دوبله وارد می‌شوند و خیلی زود هم فکر می‌کنند که به یک دوبلور تبدیل شده‌اند. این حرفه یک رویه و یک لایه زیرین دارد و این دو توامان باید جلو بروند. این‌که صرفا سعی کنید سینک کردن را درست انجام دهید که شروع و پایان آن صحیح باشد یک حرکت تکنیکی است. هنر در این حوزه آنجاست که از خود اثری می‌گذارد و مخاطبی بعد از 30 سال از یک گوینده، فیلم یا شخصیت یاد می‌کند. به طور مثال در این سال‌ها مردم از ناوارو و شرلوک هلمز یاد کرده‌اند./ مهر

مهدی فخیم‌زاده: بازیگری ظاهر فریبنده‌ای دارد

من در دانشکده دراماتیک درس خواندم و استادم حمید سمندریان بود و از همان ابتدا هدفم حرفه‌ای شدن و شاید دلیل ورود به سینما در ادامه تمایل به حرفه‌ای شدن بود. سعی کردم تمام ضوابط و هر چیزی را که برای یک حرفه‌ای لازم است در خود تقویت کنم. حتی زمانی هم که در فیلمی تهیه‌کننده هستم هیچ‌وقت خودم به بازیگری برای حضور در فیلم زنگ نمی‌زنم، زیرا نمی‌خواهم تو رودربایستی بماند. من معتقدم این حق بازیگر است که حضور در هر فیلمی را قبول نکند، اما درباره خودم باید بگویم وقتی قبول می‌کنم تا در فیلمی به عنوان یک بازیگر حضور داشته باشم سعی می‌کنم با دقت در کنار کارگردان باشم. بازیگری به دلیل پایه خوبی که گذاشته شده نسبت به رشته‌های دیگر از سطح بالاتری برخوردار است. اگر توجه کرده باشید بازی عزت‌الله انتظامی در فیلم‌های هالو و گاو با بازیگران برجسته دنیا تفاوتی ندارد‌. در تئاتر هیچ‌وقت دستمزد برای بازیگری مطرح نبوده و برای آنها خروجی کار مهم بود، اما امروز رقابت دستمزد مطرح است. بازیگران بسیار بااستعدادی داریم که وقتی در کنار بزرگانی همچون علی نصیریان بازی می‌کنند خود به خود بازی او روی بازیگران جوان تاثیر می‌گذارد. به همین دلیل هم تاکید دارم که در سال‌های آینده ‌سطح بازیگری از کارگردانی بالاتر می‌رود. بازیگری ظاهر فریبنده‌ای دارد و وقتی به آن نزدیک می‌شویم کار خطرناکی است. اگر بازیگری را مانند موسیقی بدانیم شاید سخت‌تر از نوازندگی باشد، زیرا در بازیگری باید هدفگذاری داشته باشیم. باید بدانیم که می‌خواهیم پرویز پرستویی شویم یا فلان بازیگر خوش چشم و ابرو. اینها مهم است و با هم تفاوت دارد. بازیگری ابزار می‌خواهد که مهم‌ترین آن تحصیل است.