حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
دمکراسی را با تانکهای امریکایی نمی توان به عراق آورد
اشاره:دستگاه های اطلاعاتی کانادا بتازگی اعلام کردند عراق به دانشگاهی جهانی برای پرورش
تروریسم و کارگاه خشونت ورزی تبدیل شده است.
دستگاه های اطلاعاتی کانادا این موضوع را مطرح کرده بودند که اگر بحران عراق پایان یابد، این افراد دوباره به کشورهایشان برمی گردند و این خشونت ها را منتقل می کنند.
اما پرسشی اساسی تر در این جا این است که چه کسی جز امریکا مسبب این وضعیت است؛ واقعیت این است که طولانی شدن حضور اشغالگران در عراق ، برخلاف آن چه به نظر می رسد، مقاومت و خشونت را تشدید خواهد کرد.
امری که برخلاف وعده های اولیه بوش ، برای استقرار دمکراسی در عراق است.
بنابر اذعان رسانه های غربی ، اکنون وضعیت در عراق ، هر روز شباهت بیشتری به ویتنام پیدا می کند و محور مهم این شباهت بی سرانجام بودن این جنگ است و این که سربازان امریکایی نمی دانند چه زمانی ماموریت آنها پایان خواهد یافت. دلیل بی پاسخ بودن این پرسش را باید در توسعه طلبی نومحافظه کاران کاخ سفید جستجو کرد.
رادیو انگلیسی برون مرزی دراین باره با جان گرشمن ، مدیر موسسه مطالعات سیاسی در نیوجرسی گفتگو کرده است که مشروح آن را در زیر می خوانید:
هر روز بر تعداد مخالفان جنگ و منتقدان بوش افزوده می شود. هم اکنون بیش از 60 درصد از مردم امریکا معتقدند که جنگ ارزش این همه تلفات و خسارات مالی را نداشت و بوش با به راه انداختن این جنگ اشتباه بزرگی را مرتکب شده است. استدلال آنها در این خصوص چیست؛
بیشترین انتقادی که به جنگ عراق می شود طولانی بودن این جنگ است . بوش نتوانست به وعده خود مبنی بر پایان دادن به جنگ عمل کند و جنگ بسیار طولانی تر از آن چیزی شده بود که قبل از جنگ پیش بینی کرده بودند.
علاوه بر این ، مقاومت ها همچنان ادامه دارد و اگر مقاومت ها زیاد نمی شود، حداقل این است که ادامه دارد و مشخص هم نیست که تا چه حد زمانی این مقاومت ها ادامه پیدا خواهد کرد.
به همین دلیل سربازان امریکایی در یک جنگی درگیر شده اند که مشخص نیست تا چه زمانی ادامه پیدا خواهد کرد. مردم امریکا هم نگران طولانی شدن جنگ هستند و هم نگران کشته شدن فرزندان و عزیزانشان و هم هزینه های گزافی که بابت این جنگ پرداخت می کنند.
مردم امریکا از دروغهایی که دولت آنها برای شروع جنگ و توجیه جنگ به آنها گفته اند، دلسرد و خسته شده اند. چرا که هنوز دولت آنها نتوانسته است اثبات کند که رژیم صدام با القاعده ارتباط داشته یا این که سلاح کشتارجمعی در اختیار داشته است یا درصدد تولید آن بوده است.
بنابراین مردم می خواهند که جنگ هرچه زودتر به اتمام برسد و سربازان به کشور خود بازگردند.
محبوبیت بوش را این روزها چگونه ارزیابی می کنید و آیا فکر می کنید که این امر برای وی مهم باشد یا خیر؛ چرا که برخی از تحلیلگران معتقدند به دلیل این که بوش مجبور نیست در انتخابات دیگری شرکت کند، بنابراین به افکار عمومی هم توجهی نمی کند؛
دو مساله را باید اینجا در نظر گرفت. او این که درست است که وی مجبور نیست در انتخابات دیگری شرکت کند ولی سیاست ها و دستورالعمل هاهای داخلی و خارجی زیادی دارد که نیازمند حمایت مردم است.
مثلا در سال 2006 انتخابات کنگره ای در امریکا وجود دارد و بوش هم دوست دارد که اکثریت جمهوریخواهان در کنگره حفظ شود و بدین ترتیب راحت تر سیاست های خود را دنبال کند.
دوم این که جمهوریخواهان دوست ندارند به واسطه بوش اعتبار و حیثیت حزب خود را از دست بدهند; چرا که آنها مجبور هستند که در انتخابات آتی شرکت کنند و رای بیاورند.
محبوبیت بوش هم به دو دلیل بسیار کاهش یافته است: یکی عدم موفقیت آن در جنگ عراق و طولانی شدن و هزینه های بسیار سنگین آن است و دیگری به خاطر تاخیر در کمک رسانی به مردم نیواورلینز که قربانی توفان کاترینا شده بودند.
ولی همان طوری که گفتم بوش همچنان نیازمند حمایت مردمی است. بنابراین ادعاهای خود را مبنی بر پیشرفت در عراق ادامه خواهد داد تا از بدبینی ها بکاهد و بر اعتماد مردم بیفزاید.
در ابتدای شروع جنگ دولت بوش ادعا کرد که مدت زمان طولانی در عراق نخواهند ماند و به محض این که بوش اعلام کرد جنگ در عراق به پایان رسیده است ، انتظار می رفت که رفته رفته از تعداد نیروهای امریکایی کاسته شود، ولی نه تنها چنین چیزی اتفاق نیفتد و حضور نیروهای امریکایی کاهش پیدا نکرده است ، بلکه به نظر می رسد که جنگ تبدیل به اشغال شده است.
نیروهای امریکایی تا چه مدت زمانی در عراق باقی خواهند ماند و چه نیازی به این حضور طولانی مدت وجود دارد؛
آن چیزی که دولت بوش برای ادامه حضور در عراق ادعا می کند با واقعیت متفاوت است. دولت بوش ادعا می کند که می خواهد تا پایان دادن به جنگ داخلی و سرکوب شورشی ها و همچنین استقرار کامل دمکراسی و آزادی در عراق باقی بماند و اگر زودتر از اتمام ماموریت خود عراق را ترک کنند، ممکن است عراق مجددا به هرج و مرج کشانده شود و شورشی ها از فرصت استفاده کنند و مردم عراق را بکشند.
البته بین خود مقامات دولت امریکا دودستگی وجود دارد. مقامات نظامی امریکا معتقدند که حضور طولانی مدت در عراق موردنیاز است و حتی تعداد سربازان باید افزایش پیدا کند.
ولی برخی مقامات غیرنظامی دولت بوش معتقدند که تعداد سربازان باید کاهش پیدا کند اگرچه اکثریت غالب با افراد نظامی است.
آن دسته از افراد در دولت بوش که معتقد هستند تعداد نیروها باید کاهش پیدا کند در ابتدا و قبل از شروع جنگ تنها به این مساله فکر می کردند که مردم عراق را از شر صدام حسین خلاص کنند و سپس نیروها را از آنجا خارج کنند.
ولی آن دسته از افرادی که معتقدند حضور نظامی امریکا در عراق همچنان باید ادامه پیدا کند به این مساله فکر می کردند که پایگاه های نظامی در عراق ایجاد کنند و بر استیلای خود در منطقه بیفزایند و همچنین پایگاه های اصلی خود را از عربستان به عراق تغییر مکان دهند.
به عبارت دیگر این دسته از افراد که محافظه کاران نو هستند، دوست دارند قدرت و حضور خود را حتی پس از اعطای قدرت به دولت عراق در این کشور حفظ کنند و از این کشور برای دخالت های نظامی بیشتر در منطقه استفاده کنند.
ولی اگر بخواهیم به واقعیت بنگریم ، این است که پس از حمله امریکا به عراق نه تنها صلح و امنیت به این کشور بازگردانده نشده است ، بلکه بدبختی ها و ناامنی های مردم عراق افزایش یافته است و امریکا نمی تواند آزادی و دمکراسی را برای مردم عراق به ارمغان بیاورد، چون که اصلا هدفش این نیست.
مردم عراق هم اکنون با مشکلات بسیار زیادی روبه رو هستند و عامل آن را ادامه حضور نیروهای اشغالگر در کشورشان می دانند. ادامه مقاومت ها نیز به دلیل حضور نظامیان امریکایی است.
چند روز پیش جورج بوش ادعا کرد عقب نشینی نیروهای امریکایی از عراق باعث می شود که خطر بیشتری دنیا را تهدید کند و دنیایی خطرناک و امریکایی ناامن خواهیم داشت ، ولی آیا هم اکنون با حضور نظامی امریکا در کشور عراق شاهد دنیایی امن هستیم؛
عراق هم اکنون ابزار جدیدی به دست گروههای تندرو و تروریست شده است. پس از حمله امریکا به کشور عراق نه تنها صلح و امنیت به این کشور بازنگشته است ، بلکه هرج و مرج خشونت افزایش یافته است.
امریکا به هیچ وجه نمی تواند ادعا کند که در بازگرداندن صلح و امنیت به کشور عراق موفق بوده است و این دروغها تنها برای توجیه افکار عمومی است.
علاوه بر این طبق آمارهایی که به صورت رسمی منتشر شده اند، میزان حملات تروریستی در کشور عراق بشدت افزایش یافته و چندین برابر شده است.
به عبارت دیگر عراق تبدیل به منشاؤ تروریسم شده است و به عقیده بنده تا زمانی که نیروهای امریکایی به حضور خود در عراق ادامه دهند، این وضعیت همچنان ادامه خواهد داشت.
امریکا نمی تواند یک جامعه آزاد و دمکراتیک را با زور تانک و تفنگ بر دیگران تحمیل کند، مخصوصا جامعه ای که فرهنگ آن با فرهنگ غربی کاملا متفاوت است و دمکراسی از دیدگاه این دو جامعه تعریف مختلفی دارد.
اگر به تاریخ امریکا هم نگاه کنید، آنگاه متوجه می شوید که ادعاهای دولت امریکا برای استقرار دمکراسی دروغی بیش نیست و تنها برای پیشبرد و منافع خودش و تحریف افکار عمومی چنین حرفهایی را می زند.
سرنگونی حکومت های مردمی در ایران و شیلی نمونه هایی از دیدگاه های دولت امریکاست.
با وجود این که این دو کشور در زمان آلنده و مصدق حکومت های مردمی داشتند، ولی به دلیل مخالفت با سیاست های امریکا سرنگون شدند و یک حکومت اجباری بر آنها تحمیل شد.
مترجم و مصاحبه: گرامی فرد
تاریخ: 18/7/84 
تاریخ: 18/7/84
گفت و گو
