بهروز شعیبی گزینه نخست نقش‌های مثبت

بازیگران بسیاری را در سینما و تلویزیون جهان سراغ داریم که با ایفای یک نقش خاص و به اصطلاح تیپیک در آن باقی‌ مانده و هر بار شکل‌های دیگری از آن نقش را اجرا می‌کنند و همچنان هم مورد توجه عموم مخاطبان خویش هستند.
کد خبر: ۸۲۴۰۶۹

در ایران نیز بازیگرانی از این دست داریم که فرم‌های مختلفی از یک تیپ واحد را اجرا کرده و در این امر تبحر خاصی دارند که برای نمونه می‌توان از محسن تنابنده و بهروز شعیبی یاد کرد. این کارگردان ـ بازیگر 36 ساله اهل مشهد کارش را با بازیگری در نیمه دهه 70 آغاز کرده و در مجموعه «بازگشت پرستوها» ساخته ابوالقاسم طالبی و «آژانس شیشه‌ای» اثر ابراهیم حاتمی‌کیا ایفای نقش کرد. پس از آن به‌واسطه علاقه‌اش به فیلمسازی به عنوان دستیار کارگردان مشغول به کار شد که ازجمله کارهایش می‌توان به فیلم‌های توکیو بدون توقف (سعید عالم‌زاده)، شب‌های روشن (فرزاد موتمن) و خوابگاه دختران (ایرج تهماسب) اشاره کرد.

شعیبی با تله‌فیلم‌های جامانده، بال‌های خوشبختی و باغ آلوچه کارگردانی را هم تجربه کرد تا این‌که سرانجام دهلیز را روانه پرده نقره‌ای کرد. چهره آرام و مظلوم شعیبی از همان نخستین تجربه‌های بازیگری‌اش مورد توجه کارگردان‌های مختلف قرار گرفته و او را به گزینه نخست نقش‌های مثبت آثارشان تبدیل کرد، اما شعیبی تا حدود زیادی توانست در برابر پیشنهادهای بازیگری از این دست مقاومت کرده و از کلیشه شدنش در آنها جلوگیری کند.

در بازگشت پرستوها با توجه به سن و سال واقعی خودش بخوبی در نقش یک بسیجی به اسارت گرفته شده در زمان جنگ تحمیلی ظاهر شده و در ساخته ستایش‌شده حاتمی‌کیا «آژانس شیشه‌ای» هم در نقش پسر حاج کاظم حضوری کوتاه، اما تاثیرگذار داشت. در یک دهه اخیر شعیبی دست به تجربه‌های متفاوتی در باب بازیگری زده و در فیلم‌های گفت‌وگو با سایه‌ها (خسرو سینایی)، دم صبح (حمید رحمانیان) و طلا و مس (همایون اسعدیان) به ایفای نقش پرداخت. بدون شک بهترین نقش‌آفرینی او در تمامی این سال‌ها مربوط به طلا و مس و نقش سیدرضاست که بشدت هم مورد توجه مخاطبان قرار گرفت. یک طلبه دوست‌داشتنی و مهربان که زندگی آرام خود را با بیمار شدن همسرش به هم ریخته و از دل این تنش سرانجام به آرامشی درونی دست پیدا می‌کند.

چهره معصومانه شعیبی در این نقش بسیار به کمکش آمده و بازی درونی‌اش را تکمیل کرده است. او به قدری در این نقش جا افتاده که در هر نقش دیگری هم مخاطب را به یاد سیدرضا انداخته و همین امر هم کارش را برای دیگر نقش‌آفرینی‌هایش سخت کرده است.

از طرف دیگر او بشدت در خطر کلیشه شدن در نقش‌های مشابه قرار گرفته که البته تا حدود زیادی از آن جسته است. شعیبی که برای ایفای بهتر نقشش در طلا و مس مدتی را در کنار طلاب حوزه بوده، سال گذشته مجموعه تلویزیونی پرده‌نشین را با محوریت یک روحانی کارگردانی کرد. حاج آقا شهیدی روحانی عالیقدر شهرستان کوچکی است که بشدت مورد احترام مردم بوده و حال به‌واسطه پاپوش دوخته شدن برای پسرش با چالشی بزرگ مواجه شده و سرانجام از آن به سلامت عبور می‌کند.

شعیبی به واسطه شناختش از روحانیت و نیز فضای حوزه‌های دینی، در پرده‌نشین عالی عمل کرده و مخاطب را بخوبی با شخصیت‌ها و نیز فضا درگیر کرده و تحت تاثیر قرار می‌دهد. شعیبی این روزها مجموعه «تنهایی لیلا» ساخته محمدحسین لطیفی را روی آنتن دارد که در آن در نقش محمد ظاهر شده است. جوان مومن و معتقدی که متولی امامزاده شهری کوچک بوده و دروس حوزوی هم خوانده است. شعیبی در این نقش تا حدود زیادی سیدرضای طلا و مس را یادآوری می‌کند که تنها اندک تفاوت‌هایی با آن دارد. با این حال چهره مثبت و دوست‌داشتنی شعیبی به این نقش جان بخشیده و آن را به یکی از عوامل موفقیت این مجموعه تبدیل کرده است.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها