راز ماندگاری این افطاریهای دستهجمعی هم همین آرامش و صفاست، جایی که هدف، سیر شدن مختصر است نه مالامال کردن شکم از خوراکیها یا فخرفروختن به مردم با ثروت و دارایی. روزهداری مفهومش همین است. کسی که لب از خوردن میبندد باید برای دلش سرمایهگذاری کند و روحش را برای بزرگی تمرین دهد. مهربانی زینت روزهداری است، سهیمکردن مردم در سفرههای افطار نیز نماد بخشش روزهدار است، اگر مهربانی و بخشش را از روزهداری بگیری از آن جز گرسنگی چیزی نمیماند.
گواردیولا چگونه برترین مربی تاریخ شد؟
خرید و فروش غیرقانونی انواع حیوانات و پرندگان کمیاب ادامه دارد