دکترای حرفهای فیزیوتراپی در تمامی کشورهای پیشرفته مانند آمریکا، انگلستان، کانادا، استرالیا، سوئد و اسپانیا بهعنوان مقطع رایج فیزیوتراپی شناخته میشود. مثلا در کشور آمریکا که زادگاه رشته فیزیوتراپی است از سال ۲۰۰۰ با حذف مقاطع کارشناسی و کارشناسیارشد صرفا پذیرش در مقطع دکترای حرفهای فیزیوتراپی (DPT) صورت میگیرد و بر اساس دورنمای انجمن فیزیوتراپی آمریکا در سال ۲۰۲۰ نیز فقط فارغالتحصیلان مقطع دکترای حرفهای فیزیوتراپی مجاز به ارائه خدمات درمانی خواهند بود.
حتی در کشورهای همجواری مانند هند، پاکستان و عربستان سعودی نیز مقطع دکترای حرفهای فیزیوتراپی راهاندازی شده است. بهعنوان مثال در کشور پاکستان از سال ۲۰۱۱ با حذف مقاطع لیسانس و فوقلیسانس، مقطع دکترای حرفهای فیزیوتراپی به عنوان مقطع پایه این رشته شناحته میشود.
در کشور ما هم در سال ۱۳۸۸ کلیات طرح دکترای حرفهای فیزیوتراپی به تصویب شورای عالی برنامهریزی وزارت بهداشت رسید و در سال ۱۳۹۰ نیز با تائید شورای عالی سیاستگذاری وزارت بهداشت اجازه پذیرش دانشجو در اولین دوره دکترای حرفهای فیزیوتراپی در ایران از سوی دانشگاه علوم پزشکی تهران صادر شد، به نحوی که امسال ۱۱ فیزیوتراپیست در مقطع دکترای حرفهای فیزیوتراپی فارغالتحصیل خواهند شد.
اما متاسفانه روند پذیرش دانشجو در مقطع دکترای حرفهای فیزیوتراپی در پیچ و خمهای اداری و جو پزشکسالار وزارت بهداشت به کندی حرکت میکند. از اینرو هماکنون ما شاهد خروج تعدادی از همکاران فیزیوتراپیست جهت ادامه تحصیل در این مقطع به کشورهای دور و نزدیک و کشورهای همسایه مانند پاکستان هستیم. گرچه مطابق حدیث نبوی با مضمون «اطلب العلم ولو با لصین» کسب علم و دانشاندوزی حتی اگر در کشورهای دوردست و غیرمسلمان نیز صورت گیرد، مانعی ندارد، اما انجمن فیزیوتراپی ایران به طور مکرر ضرورت اجرای فراگیر پذیرش در مقطع دکترای حرفهای فیزیوتراپی را به مسئولان وزارت بهداشت و دیگر دولتمردان گوشزد کرده است تا بیش از این شاهد خروج مغزها و اتلاف منابع مالی نباشیم.
به همین دلیل، در صورت همکاری مسئولان وزارت بهداشت با توجه به حضور بیش از ۲۰۰ فارغالتحصیل مقطع دکترای تخصصی فیزیوتراپی، ما توان علمی و عملی ارتقای مطلوب جامعه فیزیوتراپی کشور به مقطع دکترای حرفهای فیزیوتراپی را به عنوان مقطع جهانی و استاندارد دارا هستیم.
احمد موذنزاده / بازرس انجمن فیزیوتراپی ایران
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم