شخصیت «آتقی» در سریال «آیینه عبرت» در دام اعتیاد گرفتار شده بود و هر کار میکرد، نمیتوانست خودش را نجات بدهد. گلپایگانی اینقدر خوب در نقش یک معتاد فرو رفته بود که بعضیها تصور میکردند او واقعا به مواد مخدر اعتیاد دارد. این تصور غلط بعدها برای گلپایگانی مشکلاتی را به وجود آورد؛ تا جایی که او نتوانست همچون دیگر مردم زندگی عادی داشته باشد. او در سریال «آیینه عبرت» با ریتمی کند حرف میزد؛ سین را شین تلفظ میکرد و «ز» را «ژ» میگفت. جوانهایی که این سریال را دنبال میکردند نحوه حرف زدن «آتقی» را دوست داشتند و خیلی وقتها ادایش را درمیآوردند.
محبوبیت سریال آیینه عبرت به حدی بود که در هنگام پخش آن خیابانها خلوت میشد. گلپایگانی و محمود دینی دو ستاره این سریال بودند که بیشتر داستانها حول شخصیت این دو نفر شکل میگرفت. محمود دینی که نقش «علی» را به عهده داشت؛ آن زمان خودش مدیرکل روابط عمومی ستاد مبارزه با مواد مخدر بود و به همین دلیل میتوانست روایت ملموسی از این موضوع داشته باشد.
گرچه اکثریت مردم، جواد گلپایگانی را به عنوان بازیگر میشناسند، اما او تهیهکننده دو فیلم قابل اعتنا و خوشساخت «شیلات به کارگردانی رضا میرلوحی» و «نقطه ضعف ساخته محمدرضا اعلامی» نیز بوده است. گلپایگانی هفت فیلم سینمایی بازی کرده که در چهار موردش تهیهکننده هم بوده است. در تلویزیون هم علاوه بر بازی در سریال آیینه عبرت سریالهای «برگریزان» و «آتیه» را در کارنامه دارد. برای گلپایگانی همه چیز به خوبی و خوشی پیش میرفت تا این که یک حادثه تلخ در سال 1380 مسیر زندگیاش را تغییر داد. او در آن سال تصادف منجر به جرحی با یک خانم داشت که آن خانم رضایت نداد و گلپایگانی به زندان رفت. آتقی به دلیل گرفتار بودنش در زندان بدهیهای زیادتری بالا آورد و برای همین بدهیها سالها در زندان ماند. او ماه گذشته با کمک ستاد دیه و خیرین که بدهیهایش را پرداخت کردند بعد از 14 سال از زندان بیرون آمد و طعم آزادی را چشید. او که چند روزی است از زندان آزاد شده فعلا بیکار است؛ اما دارد خودش را برای بازی در یک تلهفیلم آماده میکند. گلپایگانی در شصتوچهار سالگی هنوز هم امیدوار است که بتواند در سینما و تلویزیون بدرخشد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم