باور ما این است که سفر به قم بیشتر یک سفر زیارتی است؛ سفری برای آن که دلی آرامتر شود و روحی التیام یابد، در این میان جالب میشود نادانسته در ماشینی بنشینیم که راننده هم روحانی است. یک روحانی و یک طلبه که برای یک واجب دیگر و برای یک کار حلال پشت فرمان اتومبیلش نشسته و گاز میدهد و دنده عوض میکند تا خرج خانواده خود را به دست آورد. به این نکته توجه داشته باشید که این کار هم در سنت اسلامی یک عبادت محسوب میشود.
... و این نکته را در نظر بگیرید که در این میان آقا خلیل علاوه بر همه اینها درس هم میخواند که این مساله هم نوعی عبادت است. او به اندازه همه کارهایش راهی برای رسیدن به خدا یافته است و به اندازه همه مسافرهایش این راه را ادامه میدهد؛ راهی که هم مقصد مقدس است و هم هدف و هم وسیله.
او در همین جا پیش میرود، جادهای که انتهای آن میتواند زیباترین مقصد دنیا باشد، او راهش را یافته و در مسیر تهران تا قم حرکت میکند تا به آنجا که میخواهد برسد، امیدواریم که برسد.
افشین خماند
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم